لطفا قبل از ايجاد تاپيک در انجمن پارسیان ، با استفاده از کادر رو به رو جست و جو نماييد
فاکس فان دی ال دیتا
صفحه 19 از 19 نخستنخست ... 91516171819
نمایش نتایج: از شماره 145 تا 150 , از مجموع 150

موضوع: مقالات صنایع نساجی و پوشاک

  1. Top | #145
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.47
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض صنایع نساجی در کما

    امروزه شرکتها و واحدهای نساجی دچار مشکلات و معضلاتی شده اند که بخش زیادی از این مشکلات در این واحدها مشابه بوده و راه حل نزدیک به هم دارد.












    پارسیان (شاپرزفا)











    سابقه طولانی صنعت نساجی در کشور و وجود مواد اولیه مورد نیاز از قبیل پنبه و الیاف مصنوعی و همچنین نیروی انسانی ارزان، بر اهمیت وجود این صنعت در کشور می افزاید.
    صنعت نساجی تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی جایگاه ویژه ای در منطقه داشت بدین صورت که بیشترین اشتغال را در خود جای داده و زنجیره تولید مناسبی را بین بخش کشاورزی و مصرف به وجود آورده بود. اما وقوع برخی مشکلات مترتب بر این صنایع به دلایل مختلف این صنعت را در سراشیبی سقوط قرار داده است که اجمالاً به آنها خواهیم پرداخت.
    نساجی ایران که از گذشته مورد توجه بازارهای جهانی بوده، به رغم وجود تعداد کثیری از فارغ التحصیلان دانشگاهی در رشته نساجی و صنایع مرتبط از قطار روند رو به رشد تکنولوژی روز دنیا باز مانده و هنوز در تعداد زیادی از کارخانجات کشور تولید با ماشین آلات پنجاه سال گذشته انجام می شود.لازم به ذکر است قدمت برخی کارخانجات به بیش از ۷۰ سال نیز می رسد.
    با تمامی این مطالب، باز هم صنعت نساجی ایران بر خلاف برخی صنایع موردتوجه که به ضرب و زور حمایت ها و قوانین بازدارنده دولت به کار خود ادامه می دهند، جای پیشرفت زیادی دارد.
    پارسیان (شاپرزفا)






    صنایع نساجی در کما
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  2. Top | #146
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.47
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض چالش های صنعت نساجی ایران

    لباسی که برازنده نیست


    چالش های صنعت نساجی ایران












    پارسیان (شاپرزفا)











    براساس آمار ارائه شده از سوی دفتر برنامه ریزی وزارت صنایع و معادن طی تحقیقاتی که گروه پژوهشی تکنولوژی نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر انجام داده است، ایران در سال ۱۳۸۷ بیش از ۲/۷۲ میلیون متر مربع به پارچه از نوع فاستونی نیاز داشته است.
    صنعت نساجی کشور و بخصوص تولیدکنندگان فعال پارچه فاستونی چیزی نزدیک به یک سوم این نیاز را با توجه به سطح فناوری و امکانات تولیدی می توانند تامین کنند، عددی که یافته های تحقیق نشان می دهد ۶/۲۵میلیون مترمربع حاصل کل تولید کنندگان پارچه فاستونی کشور در سال ۸۷ بوده است.
    صادرات پارچه فاستونی نیز با توجه به نیاز فراوان داخل کشور تا حدی غیرمنطقی به نظر می رسد و بیشتر تولید کنندگان نیز توجیه اقتصادی برای صادرات ندارند. با این حال رقمی کوچک معادل ۶/۲۷ هزار مترمربع صادرات در سال ۸۷ که عمدتا هم به کشور عراق بوده در گمرک ایران ثبت شده است.
    اما حال یک جمع و تفریق ساده واقعیتی را نمایان خواهد کرد که اگر چه بسیار تاسف بار است و لطماتی جبران ناپذیر را به تولیدکنندگان پارچه کشور وارد کرده، با این حال جای بسی تامل برای دست اندرکاران و طراحان ---------- های اقتصادی کشور خواهد داشت، اداره گمرک مرکزی ایران طبق آمار رسمی فقط ۸/۱ میلیون مترمربع واردات پارچه و پوشاک از نوع فاستونی که عمدتا هم کت و شلوار است را برای سال ۸۷ ثبت کرده است. علی رغم آن که مطابق نیاز داخل و قدرت تولید کنندگان عددی معادل ۶/۴۵ میلیون مترمربع باید از طریق واردات این نوع محصول به بازار کشور عرضه شود.
    مابقی این محصول که چیزی نزدیک به ۴۴ میلیون مترمربع است از چه طریق در کشور تامین شده است؟
    تولید کننده داخلی که چنین قدرتی نداشته و آمار موجود هم که بیان کننده این سطح تولید نیست. از مبادی قانونی کشور هم که طبق آمار گمرک مرکزی ایران این محصول وارد نشده است. شرایط بازار پوشاک کشور و بخصوص پوشاک وابسته به پارچه فاستونی مانند کت و شلوار هم که در کشور با بحران و کمبود مواجه نشده است. پس این نیاز چگونه رفع شده است؟ پاسخ این چند پرسش ذهن را به سمت یک معضل نه تنها تازه بلکه کهنه و کلیشه ای رهنمون می کند و آن معضل واردات از طریق مبادی غیر قانونی یا قاچاق است.


    ● تضعیف پوشاک دوزان و توسعه نیافتن این صنعت
    طبق تحقیق صورت گرفته با توجه به رفتار مصرف کننده ایرانی در زمینه مصرف پوشاک که پوشاک آماده و دوخته شده را به خرید پارچه و سفارش برای دوخت ترجیح می دهد، اولویت بندی میزان مصرف پارچه بر حسب مشتری بدین ترتیب خواهد بود: ابتدا تولید کنندگان صنعتی و نیمه صنعتی و پس از آن پوشاک دوزان سنتی و کوچک و در نهایت خرده فروشان و بنگاه های کوچک فروش پارچه.
    آمار نشان می دهد بیش از ۸۰درصد مصرف پارچه به تولید کنندگان صنعتی و نیمه صنعتی کشور اختصاص دارد و در واقع مشتری اصلی تولید کنندگان پارچه محسوب می شوند. اما بررسی ها در بازار پوشاک که توسط عموم مردم نیز قابل لمس است حکایت از آن دارد که عمده پوشاک کشور وارداتی بوده و تولید داخل نیست و در این میان سهم عظیمی از بازار پوشاک کشور در سلطه محصولات چینی، ترک و کره ای است که به دلیل قیمت پایین و تنوع در طرح و رنگ علی رغم پایین بودن کیفیت بیشتر این محصولات نسبت به محصولات مشابه ایرانی نظر مصرف کننده را به خود جلب و به دلیل بالا بودن حاشیه سود، فروشنده ایرانی را ترغیب به واردات کرده است. علی صفامهر، کارشناس ارشد بازاریابی دلایل تضعیف پوشاک دوزان کشور را مشابه ضعف های صنعت بالادستی آن یعنی نساجی می داند و قاچاق بی رویه پوشاک، عدم برخورداری از مدیریت علمی و صنعتی در صنعت پوشاک، مستقل نبودن در طراحی و ارائه مد و بالا بودن قیمت تمام شده پوشاک در کشور را از علل تضعیف صنعت پوشاک و توسعه نیافتن آن می داند و باتوجه به وابستگی شدید ۲صنعت تولید پوشاک و پارچه به یکدیگر، عدم رشد و توسعه و مشکلات و چالش های هر یک از آنها که ریسندگی، بافندگی، دوخت و طراحی مد، اجزای تشکیل دهنده زنجیره تامین صنایع نساجی هستند موجبات تضعیف، رکود و نابسامانی اجزای به هم پیوسته دیگر را فراهم خواهد آورد.


    ● نگرش منفی مردم نسبت به کیفیت محصولات ایرانی
    این چالش همان ضرب المثل معروف مرغ همسایه غاز است را به ذهن متبادر می کند و جنبه فرهنگی آن هم قابل توجه است. صفامهر، نیاز به ریشه یابی فرهنگی در این حوزه را راه حل اساسی برای یافتن دلایل رفتار شهروندان ایرانی می داند تا بتوان با تدوین راهکاری مناسب، این معضل فرهنگی را به طور ریشه ای از پیش روی صنعت و بازار محصولات ایرانی برداشته و همانند ژاپن و کره جنوبی حتی یک نگاه متعصبانه نسبت به محصول داخلی را در شهروندان ایرانی به وجود آورد. فرهنگی که با مدیریت صحیح موجبات توسعه صنعت ژاپن و کره جنوبی را فراهم آورد و هرگز نیز موجب نشد تولیدکنندگان آنها از این تعصب هموطنان خود سوءاستفاده و محصولات خود را در کیفیتی پایین حفظ کنند، بلکه این تعصب را ارج نهاده و با بهبود کیفیت، بهترین محصول را برای آنها به ارمغان آوردند.
    متاسفانه شرکت ها و سازمان ها در کشور مابر اساس نیاز و خواسته مشتری و اصول مشتری مداری مدیریت نمی شوند و این یکی از بزرگ ترین ضعف های صنعت کشور محسوب می شوداین در حالی است که ما در ایران مجموعه های فرهنگی و هنری که بتوانند به صورت علمی و پژوهشی رفتار مصرف کننده را مورد ارزیابی قرار داده و با توجه به فرهنگ و تمدن کشور اقدام به طراحی و ترویج مد های ایرانی کنند نداشته و باید بپذیریم که در این زمینه ما ایرانی ها علی رغم سابقه فرهنگی و هنری برجسته متاسفانه مقلد طراحان و مروجان مد دیگر کشورها بخصوص اروپا و آمریکا هستیم و تولید کنندگان ایرانی نیز چون هیچ اقدامی برای به کارگیری طراحان پارچه و لباس و سرمایه گذاری روی موضوع طراحی مد نمی کنند، همیشه ناگزیر به تقلید هستند و در نتیجه در ارائه طرح و مد جدید به بازار از تولید کنندگان خارج کشور عقب هستند و آنها سریع تر محصولات خود را می توانند در بازار ایران مطرح و مشتری بیشتری را جذب کنند.
    این پیروی از طرح های خارجی خود دلیلی بر نگرش منفی مردم نسبت به محصول ایرانی و اعتماد به محصولات خارجی بوده که مورد تاکید صفامهر نیز است و همکاری مسوولان فرهنگی و هنری کشور با تولید کنندگان داخلی در این حوزه و شکل گیری مجموعه ها یا انجمن هایی که بتوانند حتی مد را برای مردم کشور تعریف و ترویج کنند و هر ساله خلاقیت و تنوع لازم را در ارائه به کار گیرند نیز پیشنهاد می دهد. حتی کار طراحی پارچه و لباس و طراحی مد خود می تواند برای تعدادی بی شمار کارآفرین و اشتغالزا باشد.


    ● مدیریت سنتی
    مدیریت سنتی نیز درد مشترک بیشتر صنایع کشور بخصوص صنایعی است که هویتی مدیر مالکی دارند و مالک و سرمایه گذار خود مجموعه شان را مدیریت می کنند با این اعتقاد که دیگران دلسوز کار من نخواهند بود و بدون داشتن دانش و مهارت های مدیریتی و به شیوه ای سنتی سعی می کنند در صنعتی وارد شوند که در خارج از کشور آنها را مدیرانی تحصیلکرده و با گذراندن دوره های عالی مدیریتی و با داشتن چندین مشاور در حوزه های مشتری مداری و بازاریابی و کیفیت هدایت می کنند.
    متاسفانه شرکت ها و سازمان ها در کشور ما بر اساس نیاز و خواسته مشتری و اصول مشتری مداری مدیریت نمی شوند و این یکی از بزرگ ترین ضعف های صنعت کشور محسوب می شود که بیانگر نداشتن دانش مدیریتی در مدیران است. اما با توجه به افزایش دانشکده های مدیریتی در کشور و رشد چشمگیر دانشجویان رشته ها و گرایش های متعدد مدیریت و از طرفی دیگر شکل گیری آموزشگاه های برگزارکننده دوره های مدیریتی امید است که آرام آرام دانش مدیریتی به اعضای جامعه صنعتی کشور انتقال یابد و سازمان ها چه در بخش خصوصی و چه در بخش دولتی، سطح فرهنگ سازمانی شان رشد یابد و افرادی که استعداد و دانش مدیریتی دارند به سازمان ها راه یابند که در این میان نقش استادان و دانشجویان رشته مدیریت و فارغ التحصیلان آن بسیار تعیین کننده است.


    ● فرسودگی فناوری این صنعت و افزایش هزینه ها
    این چالش در واقع دایره نقاط ضعف این صنعت را تکمیل می کند و با توجه به آن که فناوری صنایع نساجی ۱۰۰درصد وارداتی و قیمت دستگاه ها و ماشین آلات هم بالاست و در حال حاضر نمونه های ایرانی آن نیز وجود ندارد، منجر به تضعیف هر چه بیشتر این صنعت و افزایش هزینه استهلاک، نگهداری و تعمیرات آن می شود.
    آیا جوانان مبتکر و خلاق ایرانی که در حال بومی سازی دانش های نوینی چون بیوتکنولوژی و نانوفناوری و... هستند، قادر به رفع این نیاز در صنعت نساجی نیستند؟ آیا حمایت دولت از پژوهش در زمینه فناوری نساجی نمی تواند باعث بومی سازی یا حداقل مونتاژ این صنعت در کشور و کاهش بهای تمام شده آن شود تا مانعی دیگر از پیش روی صنعتگران عرصه نساجی برداشته شود؟
    پارسیان (شاپرزفا)









    سینا ایرانپور




    روزنامه جام جم ( [فقط کاربران انجمن قادر به دیدن لینک هستند . برای ثبت نام کلیک کنید..] )
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  3. Top | #147
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.47
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض نگاهی به رواج لباس های تاناکورا در کشور . . .

    جیب خالی پز عالی


    نگاهی به رواج لباس های تاناکورا در کشور . . .












    پارسیان (شاپرزفا)











    ۲۰ و اندی سال است که پوشاک ایرانی با پیشینه ای تاریخی در چنگال نامی است که روزگاری ایرانیان را با هدف تلاش برای رسیدن به آرزوها پای جعبه جادویی میخکوب می کرد و شاید آن زمان کمتر کسی تصور می کرد نام خانوادگی اوشین تاناکورا به مرور زمان تیشه به ریشه صنعت پوشاک ایران بزند و طیف وسیعی را درگیر این بحران کند.


    ● اجناس مارک دار با قیمت بسیار ارزان رسید...
    چند روز پیش بود که وقتی از جلوی مغازه های لباس فروشی خیابان انقلاب عبور می کردم بوی آزار دهنده ای به مشامم رسید . بی اختیار وارد مغازه شدم که لباس های متنوع و رنگ به رنگی را در ویترین و رگال مغازه اش جا داده بود. لباس هایی که نه اتیکتی به آنها بود نه تو می توانستی از یک مدل دوسایزمتفاوت را ببینی. شروع به چرخاندن رگال کردم، فروشنده که خانوم جوانی بود به طرفم آمد و با همه تلاشش که سعی می کرد از کلمه های انگلیسی و واژه های فرنگی استفاده کند با لهجه خاصی گفت: "این آخرین مدل اروپاس. تمام مانکنای به نام اونجا از اینا می پوشن. این شلوار رو ببین. تن خورش عالیه میخوای بری بپوشی ؟" شلوار، بوی خاصی می داد گفتم: "ببخشید این بوی چیه؟ فروشنده گفت: "عزیزم چون این بارا از اونور میاد و یه مسافت طولانی رو طی می کنه برای این که ویروس نگیرن یه سری مواد ضدعفونی بهش می زنن این بو مال اونه نگران نباش برو پرو کن". گفتم :" دست دوم دیگه ؟ نه! " گفت: "عزیزم تو فکر می کنی لباسایی که تو فروشگاه مانگو و زارو می فروشن نو و تازه از کمپانی دراومده؟ نه گلم. اونا هم لنگه همینن هیچ فرقی ندارن. خیلی از این لباسا رو مارکاشونو می کنن که نخوان گمرگی و این جور چیزا بدن. وگرنه با یه بار پوشیدن و این حرفا که آدم مریض نمی شه یه عالمه مواد ضدعفونی بهش می زنن. شما نگران سلامتیت نباش من خودم چند سال که دارم همین لباسای تاناکورا رو می پوشم لباسیی رو که می خوام ۱۰۰ هزار تومن هزینه کنم با ده ، پانزده هزار تومان سر و تهش رو هم میارم و همیشه شیک و به روزم برو پرو کن عزیزم". گفتم : "ممنون خانوم قصد خرید ندارم فقط یه کنجکاوی ساده بود همین. از مغازه اومدم بیرون.


    ● نامی که اقتصاد پوشاک را فلج کرد...
    حدود ۲۰ سال پیش بود که گوش ها برای نخستین باربا واژه تاناکورا آشنا شدند. سریالی که سرسختی یک زن را برای رسیدن به آرزوهای بزرگش نشان می داد. اوشین تاناکورا شخصیت داستانی بود که از کودکی واژه فقر و نداری را می شناخت اما او برای رسیدن به آرزوهای بزرگش از هیچ کوششی دریغ نداشت. سریالی که در زمان خودش بینندگان بسیار را جذب خود کرد. پخش سریال " سال های دور از خانه" همزمان با مهاجرت ایرانیان به کشورهای آسیایی به خصوص ژاپن بود. در آن زمان بود که برخی از مسافرانی که از آن طرف آب می آمدند برای دوستان و آشنایان خود سوغاتی هایی میآوردند که به مرور زمان مشخص می شد آن اجناس نو نیستند و از آن زمان بود که واژه تانکورا در میان مردم باب شد و راهی شد برای تجارت. بعضی از فروشندگان لباس با خریداری کردن اجناس دست دوم، آنها را با قیمت پایین تری به مردم می فروختند و بدین ترتیب اجناس تاناکورا وارد کشور وبا استقبال مردم به خصوص قشر کم درآمد جامعه روبه رو شد و این امر بهانه ای شد برای ایجاد شغلهای کاذب و کله پا کردن تولیدی های لباس که تمام دلخوشیشان فروش اجناسشان بود.


    ● یک بام و دوهوا ...
    جنگ و خسارات ناشی پس از آن، سالهای سازندگی و تحریم های اقتصادی همه و همه دست به دست هم داد تا مردم به خصوص صاحبان مشاغل پوشاک با فشار اقتصادی و کمبود بودجه روبه رو شوند. گرانی اجناس و پس لرزه های پس از جنگ که بخاطرش برخی از مردم تمام زندگی شان را از دست داده بودند از یک طرف و تورم و میل به متنوع بودن از طرفی دیگر، همه و همه دست به دست هم داد تا مردم به سوی اجناس دست دوم اروپایی روی بیاورند. شاید در ابتدا خریدش را از هم دیگر پنهان می کردند اما به مرور زمان کار به جایی رسید که هیچ کس دیگر بخاطر پوشیدن لباس های تاناکورایی خود را از دید دیگران پنهان نمی کرد و این یک زنگ خطری شد برای سلامت تن و روان جامعه و ایجاد شغل های کاذب و اقتصادی که پایه هایش هر روز نسبت به روز گذشته لرزان تر می شد. حساب های بانکی صاحبان تولیدی به دلیل مشکلات گفته شده هر روز خالی تر از روز پیش می شد و برعکس آن این غول اقتصادی هرروز فربه تر از دیروز. کار به آنجا رسید که تولیدی ها و کارگاه های لباس بسته شدند و صاحبان و کارگران آنها که نان آور خانواده بودند از کار بیکار! لباس های دست دوم موسوم به "تاناکورا" از کشورهای اروپایی و آسیایی وارد مرزهای جنوبی و غربی ایران می شود اما نکته غالب توجه این است که این پوشاک در کشورهای مبدا معمولا به قصد فعالیت های نیکوکارانه جمع آوری می شوند، نه به نیت فروش." و از شهرهای مرزی چون مهاباد، پیرانشهر و بانه در استان های آذربایجان غربی و کردستان به تمامی نقاط کشور توزیع می شود. بنا به شنیده های غیر رسمی ، روزانه بطور متوسط۱۸۰ تن توسط ده ها دستگاه تویوتا از عراق وارد بانه در کردستان و شهرهای مرزی می شود که فروشندگان لباسهای دست دوم با مراجعه به این شهرها بار خود را که در اصلاح بازار به آن "عدل " می گویند خریداری می کنند.


    ● مهاباد، پایتخت تاناکورای ایران ...
    اکنون مهاباد مهمترین مرکز تاناکورای کشور است و هر روز بخصوص در ایام تعطیل ده ها هزار نفر از مردم شهرهای مختلف کشور برای خرید اجناس دست دوم خارجی از بازار تاناکورای مهاباد ، به این شهر سفر می کنند. بر اساس گزارشات بعمل آمده از مهاباد، فروش اجناس دست دوم ایجاد شغل را برای ۱۷ هزار نفر از جمعیت این شهر فراهم کرده است و شهرداری برای جلوگیری از هرگونه اغتشاش و نابسامانی ناخواسته مجبوربه در اختیار گذاشتن فضای تجاری برای این صنف کرده است. شاید در نگاه اول بتوان نمره مثبتی را به عملکرد شهرداری مهاباد داد اما این سوال در ذهن بوجود می آید که این تنها راه عاقلانه برای مبارزه با بیکاری است؟ آیا این امر باعث نمی شود که ریشه شغل های کاذب در کشور روز به روز محکم تر شود ؟


    ● فروش لباس های دست دوم از نگاه یک کارشناس اقتصادی...
    به گفته علیرضا احمدیان کارشناس اقتصادی و استاد دانشگاه ، تاناکورا و مشتقات آن فقط بیکاری را در کشور گسترش داده است . احمدیان معتقد است که مردم ایران تاریخچه ای دیرینه دارند ما ریشه ای داریم که بسیاری از کشورها و آرزوی آن را دارند . پوشش ایرانی روزگاری زبانزد خاص و عام بود اما حال به دلیل مشکلات اقتصادی و عملکرد ناصحیح برخی از دولتمردان باعث شده است که ما روبه اجناس بخصوص لباس های دست دومی بیاوریم که معلوم نیست تن چه کسانی را پوشش داده است. این کارشناس اقتصادی در ادامه با اشاره به این مطلب که تاناکورا گذشته از تخریب اقتصادی، مشکلات بهداشتی و بیماری های مختلفی را ایجاد می کند می گوید: با وجود آنکه شهرداری و وزارت بهداشت و درمان کاملا به این امر واقف هستند اما هیچ کدام به طور قاطعانه با این معضل بزرگ برخورد قانونی نمی کنند.
    احمدیان معتقد است که یکی از عمده ترین دلایلی که باعث می شود لباس های دست دوم با استقبال مردم روبه رو شود فشار اقتصادی و نداشتن قدرت خرید برای کالاهای نو است.


    ● تاناکورا فقیر و غنی نمی شناسد...
    اویل که اجناس تاناکورا وارد کشور شد بیشتر کسانی که از این اجناس استقبال می کردند افراد فقیر و قشر مستضعف جامعه بودند که به دلیل فشار اقتصادی و تورم بالا و درآمد پایین به اجبار از اجناس دست دوم استقبال می کردند. اما به مرور زمان این معضل اجتماعی دامنگیر قشر بیشتری از کشور نیز شد. جامعه مارک بازی که هر روز با یک مارک جدید و مدل جدید روبرو می شد. پسران و دختران جوان برای آن که از یکدیگر در مد و پوشیدن لباس های مارک دار عقب نیفتند به مغازه های تاناکورایی روی آوردند. آنها می توانستند با کمی بالاو پایین کردن اجناس نوع استوک و دست دوم یک لباس مارک معروف را با قیمت بسیار پایین خریداری کنند. اما به مرور زمان و استقبال بی نظیر مارک بازها از این اجناس، باعث شد که بوتیک هایی در نقاط شمالی شهر به وجود بیاید که لباس های تاناکورا را در قالب پوشاک نوی خارجی با قیمت هایی بالا به مشتریان عرضه کنند.
    اما فروش لباس های تاناکورا تنها منحصر به مغازه نیست. مکانهای دیگری که لباس های تاناکورا را در قالب پوشاک نو و مد روز اروپا و آمریکا به خریداران خود قالب می کنند، مزون ها و اصطلاحا شوهای لباس هستند که در خانه ها برگزار می شوند. گردانندگان این گونه برنامه ها نیز که عموما یا وارد کننده پوشاک تاناکورا هستند و یا با سرشاخه های وارد کننده ارتباط دارند نیز با کلاهبرداری از مشتری های خود این گونه پوشاک را به فروش می رسانند. گفتنی است که در میان پوشاکی که به اسم تاناکورا وارد کشور می شوند بعضا پوشاک نو و دست اول نیز وجود دارند که به دلیل اینکه در محل تولید دچار نقص و ایراد شده اند و به اصطلاح استوک هستند در کشورهای مبدا مورد استفاده ای ندارند و به همراه پوشاک دست دو به دیگر کشورها فرستاده می شوند.


    ● نحوه توزیع پوشاک تاناکورا درمیان فروشندگان لباس...
    پوشاک تاناکورا به صورت قاچاق وارد کشور می شود که این سرشاخه ها هر کدام در شهرهایی مشخص و یا فروشگاه های معین همکاری می کنند. به محض اینکه کلاهای دست دوم وارد کشور می شوند، ابتدا صاحبان فروشگاه های گرانقیمت را که مشتریان لباس های نو و سالمتر هستند و بابت آنها بهای بیشتری می پردازند خبر می کنند، فروشندگان بر سر عدل این لباسها حاضر شده و پوشاک مورد نظر خود را انتخاب و بعد از قیمت گذاری، خریداری می کنند اجناس را به دست خیاطان متبحر می سپارند تا معایب آن را برطرف کنند و پس از آن با شستن و اتوکشی لباس با استفاده از مارک های تقلبی آنها را آماده فروش می کنند. پس از فروشندگان فروشگاه های لوکس نوبت به فروشگاه های تاناکورا می رسد که آنها نیز بنا به جایگاه شان در سطح شهر و قدرت خرید آن منطقه به عمده فروشان مراجعه کرده و براساس درجه بندی های ذکر شده پوشاک را خریداری و برای عرضه به مصرف کننده آماده می کنند.


    ● سردی هوا و گرمی بازار تاناکورا...
    شواهد نشان می دهد در فصل سرما به دلیل گرانی البسه گرم استقبال مردم بخصوص قشر ضعیف و فقیر جامعه از مراکز تاناکورا بیشتر می شود. افرادی که تعداد خانوار آن ها زیاد است و منبع درآمدیشان کم به گفته خودشان ناچار هستند که برای درامان ماندن سرما به فروشگاه های تاناکورا روی بیاورند. به گفته یکی از خریداران این نوع البسه"لباس های زمستانی با جنس خوب بسیارگران است و من و خانواده ام به اجبار به این فروشگاه ها میآییم " او می گوید: ما این لباس ها را درخانه قبل از آنکه استفاده کنیم چندین بار با آب جوش می شوریم اما اینکه بیمار بشویم یا نه نمی دانم! به گفته فروشندگان تاناکورا، این لباس ها هیچ مشکل پوستی و بیماری خاصی برای خریداران و مصرف کنندگان به وجود نیاورده است. آنها براین عقیده اند که اگر پوشیدن لباس های تاناکورا باعث بوجود آمدن بیماری می شد تا کنون باید این مغازه ها پلمپ می شدند.


    ● لباس های دست دوم زنگ خطری برای سلامتی ...
    اما پزشکان برخلاف فروشندگان لباس های دست دوم بر این باورند که به هیچ عنوان نباید از لباس دست دوم استفاده کرد.
    دکتر عزیز حشمتی متخصص پوست و مومی گوید: شاید شستشو و جوشاندن و ضدعفونی کردن مشکل بهداشتی را برای مصرف کنندگان لباس های تاناکورا به وجود نیاورد اما من به عنوان یک متخصص به هیچ عنوان به افراد پوشیدن این لباس ها را توصیه نمی کنم. بسیاری از میکروب ها با شستشو نیز از بین نمی روند و در پرز لباس باقی می مانند. استفاده از این البسه امکان ابتلا به آلرژی و بیماری های انگلی و قارچی را افزایش می دهد، وبه مردم توصیه می شود که به هیچ عنوان از البسه دست دوم بخصوص لباس های زیر و کفش های دست دوم استفاده نکنند. وی همچنین تصریح کرد : فضایی که این لباسها در آنها به فروش می رسد فضایی بسیار آلوده ای است . هوای این اماکن به دلیل استفاده از مواد ضدعفونی متفاوت، فاقد حداقل استاندارد تنفسی است حتی ورود به این مکان ها نیز برای افراد خطردارد. به گفته دکتر حشمتی بسیاری از کسانی که از این نوع لباس ها استفاده می کنند پس از مدتی به بیماری های قارچی و عفونی مبتلا می شوند که شاید در نگاه اول علت بیماری نامعلوم به نظر برسد.


    ● می توان به راحتی تشخیص داد...
    بر اساس گزارشات بدست آمده، حدود ۱۰ درصد از این البسه، نو و اتیکت آنها هنوز به آنها آویزان است. کسانی که در امر توزیع این البسه هستند معتقدند که: بیشترین افرادی که از ما لباس خریداری می کنند فروشندگان بوتیک های شیک و گران قیمت هستند که این لباس ها را به راحتی در ویترین خود می گذارند و آنها را به عنوان جنس مارک دار می فروشند. البته تشخیص زیاد سخت نیست می توان به راحتی متوجه شد، جنسی را که خریداری می کنی دست دوم نیست! نخست این که لباسهای تاناکورا اغلب دارای بوی خاصی هستند و تو اگر کمی شامه خود را به کار بیندازی به راحتی می توانی آن را تشخیص بدی ونکته دوم آن که، این دست لباس ها به صورت تک بوده و از نظر طرح، رنگ و حتی اندازه نیز دومی ندارد.


    ● قانون می گوید جرم است اما....
    زمانی که طرح ساماندهی مد و لباس در مجلس مطرح شد ماده ۱۲ آن از برخورد نیروی انتظامی با مسوولان قاچاق لباس و فروشندگان لباسهای دست دوم خبر داد. براساس این طرح نیروی انتظامی و وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی مکلف هستند از فروش لباس های خارجی دست دوم که به صورت قاچاق وارد کشور می شود، ممانعت به عمل آورند. براساس قانون ورود کالای دست دوم به کشور جرم است . اما وقتی برخورد قانونی با فروشندگان لباس های دست دوم کم رنگ می شود، وزارت بهداشت ودرمان نیز این مساله را جدی نمی گیرد و هریک مساله را به دیگری واگذار می کند. شاید عدم برخورد جدی و قانونی با فروشگاه های تاناکورا یکی از دلایل افزایش و رشد بی رویه این شغل باشد، اما این تنها دلیل آن نیست. ازدید قانون مجازات قاچاقچیان این کالاها در صورتی که ارزش آنها کمتر ازیک میلیون تومان باشد، فقط ضبط کالا و در صورتی که بیش از این مقدار باشد، جریمه ای دوبرابر ارزش ریالی آنهاست.


    ● تن آدمی شریف است.....
    وقتی در جامعه ای پوشش ارزش می شود و افراد برتری انسانها را در پوششان می بینند روی آوردن به جنس های دست دوم برای تازه زندگی کردن یکی از راه ها خواهد بود. علی نقوی پژوهشگر مسائل جامعه درباره علل روی آوردن مردم به اجناس دست دوم می گوید: چند سالی است که لباس و پوشش دارد در بین مردم جایگاه ویژه ای را بدست می آورد در نتیجه مردمی که قشر پایین و کم درآمد جامعه را تشکیل می دهند تمام توان خود را به کار می بندند که مانند اقشار ثروتمند و مرفه زندگی کنند. مثل آنها لباس بپوشند و حتی مثل آنها به زندگی نگاه کنند. پس به دلیل نداشتن قدرت خرید به اجناس دست دوم روی می آورند.این مساله تنها شامل لباس دست دوم نمی شود. خرید بدلیجات و زیورآلاتی که اصل نیستند نیزدر بین افراد بسیار شایع است. داشتن روحیه خودباوری و اعتماد به نفس مهمترین راز پیشرفت انسان است. نداشتن اعتماد به نفس باعث می شود که انسان نیمه خالی خود را با مسائل حاشیه ای پر کند بر همین اساس روی به تجملات می آورد و سعی می کند به وسیله ظاهر، خود را از دیگران برتر و یا همتراز آنها نشان دهد.
    نقوی تلاش برای افزایش سطح درآمد را یکی از راه حل های نجات جامعه از مصرف اجناس دست دوم می داند. به گفته این پژوهشگر جامعه ، دولت با استفاده از چند راه حل ساده می تواند به مردم کمک کند، نخست با برنامه ریزی صحیح، رفاه عمومی را افزایش دهد وتورم را به حداقل برساند. دوم آن که ، قیمتها ثبیت شوند و قوانین اقتصادی به طور مرتب رو به تغییر نباشند و در نهایت به مردم آگاهی و آموزش دهد. روی عرضه اجناس نظارت کافی داشته باشد و با مشاغلی که به مردم جنس دست دوم عرضه می کنند به شدت برخورد کند. اگر این راه حل ها در کشور اجرا شود بی شک مردم با برنامه ریزی بهتری می توانند شرایط مالی و اجتماعی خود را با هم تطبیق دهند در نتیجه برای به روز زندگی کردن نیاز به اجناسی که سلامت آن ها را به خطر می اندازد ندارند و مسلما این یکی از عمده ترین وظایف دولت است که متاسفانه نادیده گرفته شده است.


    ● تاریخچه صنعت نساجی در ایران
    پیدایش لباس و هنردوخت یکی از هنرهای قدیم ایرانیان است که شاید قدمت آن به ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح برگردد این را کاوشگران و باستان شناسان در شوش می گویند. به گفته آنان تا زمانی که مغولان وارد این کشور نشده بودند نساجی ایران همیشه یکی از صنایع پر رونق بوده و همین عامل باعث خودکفایی ایران نسب به سایر کشورها بوده است. اسناد و مدارکی نیز موجود است که نشان می دهد علاوه بر خودکفایی منسوجات ایرانی جنبه صادراتی نیز داشته است. اما چگونه این صنعت به طور ناگهانی رشد نزولی پیدا کرد و ایرانی که صنعت نساجی اش زبانزد خاص و عام بود به ناگاه سقوط کرد، به حمله مغولان به ایران باز می گردد.
    پس از حمله مغولان به ایران، همپای تغییرات متعددی که در زندگی ایرانیان به وجود آمد به دلیل آن که مغولان خراج گذار دولت چین شمالی بودند و اصرار به رواج کالاهای چینی در متصرفات خود داشتند منسوجات چینی در ایران رایج شد. تنوع رنگ و ارزان بودن قیمت های چینی با اسقبال مصرف کنندگان روبرو شد و تولیدکنندگان داخلی به جای آن که در کیفیت تولیدات خود ترتیب اثربدهند شروع به پایین آوردن قیمت تولیدات خود کردند تا بتوانند از نظر قیمت با بازار آنها رقابت کنند و عده ای نیز ناخواسته از چرخه تولید خارج شدند.
    با به قدرت رسیدن صفویان، آنها تمام تلاش خود را کردند که این صنعت را بار دیگر احیا کنند اما به دلیل تغییر در روحیه تولیدکنندگان صنعت نساجی این امر میسر نشد. در سالهای بعد از سقوط دولت صفویه،کریم خان زند هنگام فرمانروایی خود به فکر این افتاد که تا بر خلاف پیشینیان خود که عادت به لباس های تجملی داشتند لباس های بسیار ساده بپوشد. امیرکبیر که بعد از کریمخان زند مدیریت کشور را به دست گرفت تلاش کرد که از آمدن اجناس خارجی به کشور جلوگیری کند اما به دلیل قراردادهای تجاری که با کشورهای اطراف بسته بود نتوانست با این امر مبارزه کند اما در عین حال جنس خارجی را مردود می دانست و متاع ولباس مملکت خود را برتن می کرد.
    زمامداری امیرکبیر بسیار اندک وکوتاه بود،که این مساله باعث شد نه تنها راه او ناتمام ماند بلکه آنچه رشته بود نیز پنبه شد .چرا که بعد از فوت امیرکبیر دیگر به آن ترتیب کار نمی کردند وشال نمی بافتند. این مساله باعث شد که سیل واردات منسوجات به طرف بازارها سرازیر شود. دانشمند دیگر ایران شناس بنام "رنه گووسه" نیز بیان می کند که لباس های مردم اولیه ایران بیشتراز مجسم هایی شناخته می شود که در حفاری های مختلف پیدا شده ونوع لباس را مشخص کرده است. قدیمی ترین مجسمه انسانی در فلات ایران پیدا شده است،این مجسمه کوچک بوده و متعلق به ۴۲۰۰سال قبل از میلاد مسیح می باشد لباس این مجسمه در کاشان به دست آمده است.این لباس از پارچه ای است که به صورت لنگ و کمر بسته شده است. وجوداین پارچه خود دلیل ان است که ساکنین آن روزگار فلات ایران از پوست حیوانات به طور طبیعی استفاده نمی کردند بلکه از پشم پارچه هایی می بافتند. بر اساس تحقیقات بدست آمده نخستین پارچه بافته شده در ایران به ۴۰۰۰هزار سال قبل از میلاد مسیح بر می گردد که در حفاریات شوش بدست آمده است از یک تیغه مسی که با سفال های عهد اول در شوش بدست آمده است که معلوم می کند که در دوره تمدن شوش (۴۵۰۰سال قبل از میلاد مسیح)بافتن پارچه معمول بود و فن پارچه بافی یا توجه به ظرافت پارچه ها کمال را طی کرده بود و قسمت هایی از این قطعه پارچه هم اکنون در موزه های لووروبافلو موجود است.
    بدین ترتیب از روی اکتشافات قابل استناد تاریخی و باتوجه به آنچه از نوشته های محققین و تحقیقات و ایران شناسان نقل شده است می توان پذیرفت که در آن دوران انسان هایی بوده اند که به فن ریسندگی وبافندگی دست پیدا کردند و از این فن بهره برده اند که این مساله از حدود۱۰هزارسال پیش از میلاد مسیح بوده است. در آن زمان از پشم گوسفند و بز برای بافتن پارچه استفاده می کردند. همچنین سیری اجمالی در شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی نشان می دهد که پیشدادیان نخستین ایرانیانی بوده اند که کار ریسندگی و بافندگی و خاصه دوخت به آنان منسوب بوده است.با استناد به بحث باستانی ایرانی به این واقعیت تردیدی نیست که رشته نخ از پشم حیوانات و بافتن پارچه و فراهم آوردن فرش از پشم ونخ از زمان پادشاهان پیشدادی در ایران معمول گردیده و به این ترتیب راه کمال را طی کرده است. نویسندگان کتاب های تاریخ طبری و نوروزنامه بر این مساله متفق القول هستند که پیشدادیان سرآغاز بافندگی و پوشاک بوده اند. حال با تمام این حرف ها ، گفته ها و شنیده ها این سوال در ذهن به وجود می آید که به راستی چرا صنعت نساجی ایران با چنین تاریخچه ای دچار چنین فاجعه ای شد؟ چرا لباس های چینی، دست دوم با مارک های تقلبی جای خود را به پارچه های ایرانی بدهند؟ چه دلایلی باعث شد که مردم ایران صنعت نساجی خود را که تاریخچه ای چند هزار ساله دارد را فراموش کرده و روی به اجناس دست دوم چینی و غیره بیاورند ....
    پارسیان (شاپرزفا)









    نویسنده : سارا دماوندان




    روزنامه مردم سالاری ( [فقط کاربران انجمن قادر به دیدن لینک هستند . برای ثبت نام کلیک کنید..] )
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  4. Top | #148
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.47
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض ایران خاستگاه اولیه ی کت و شلوار

    با رجوع به فرهنگ و تمدن ایرانی درمی یابیم که به وجود آمدن کت و شلوارهای امروزی ریشه در فرهنگ ایرانی دارد.












    پارسیان (شاپرزفا)











    با رجوع به فرهنگ و تمدن ایرانی درمی یابیم که به وجود آمدن کت و شلوارهای امروزی ریشه در فرهنگ ایرانی دارد.
    امروزه بیش تر مردمان جهان، پوشاک کهن خود را به دلیل دست و پاگیر بودن کنار گذاشته اند و اکنون پوشاکی را بر تن می کنند که هم زیبا و هم راحت باشد. با وجود این، برخی از پوشاک کهن به دلیل آن که در همان روزگاران کهن دو ویژگی زیبایی و راحتی را با خود داشته اند هم چنان ماندگار شده اند و خواهان دارند.
    در این میان یکی از پوشاک های کهن ایرانی، یعنی کت و شلوار، نه تنها تا روزگار ما برجای مانده بلکه تبدیل به پوشاکی جهانی شده است و در بیش تر همایش های سیاسی، ورزشی، علمی و فرهنگی، پوشاک رسمی به شمار می آید.
    ایرانیان باستان، زیر بالاپوش خود، پیراهن و شلوار زیر و جوراب می پوشیدند و بالاپوش های دراز ایرانی جای خود را به کتی داد که روی شلوار پوشیده می شد و بی گمان ایران خاستگاه کت و شلوار استاندارد امروز مردان است.
    در یکی از کتاب های روت ترنویل کاکس، از پژوهش گران برجسته ی تاریخ پوشاک که با عنوان «تاریخ لباس» به فارسی ترجمه شده، دو نوآوری ایرانیان در پوشاک را یادآور شده است. نخست این که ایرانیان باستان، زیر بالاپوش خود، پیراهن و شلوار زیر و جوراب می پوشیدند و دوم این که بالاپوش های دراز ایرانی جای خود را به کتی داد که روی شلوار پوشیده می شد و بی گمان ایران خاستگاه کت و شلوار استاندارد امروز مردان است.
    شواهد بسیاری نشان می دهد که شلوار از عناصر اصلی پوشاک ایرانیان بوده و در فرهنگ ها و تمدن های دیگر از جمله آشوریان، بابلیان و یونانیان وجود نداشته است. در نقوش طاق بستان و بشقاب های نقره ای باقی مانده از دوره ی ساسانی کتی کوتاه دیده می شود که نشان گر آن است که پادشاهان، گاهی از یک کت کوتاه با آستین بلند استفاده می کرده اند. این کت جلو باز بوده و بلندی آن تا زیر سینه می رسید و با دکمه ای دایره ای شکل در جلوی سینه بسته می شد. دور سینه و یقه نیز مزین به نوارهای زیبا بوده است. علاوه بر آثار به دست آمده، نوشته های تاریخ نگاران یونانی مانند هردوت نیز بازتاب دهنده ی این نوآوری ایرانی ا ست.
    یونانی ها ایرانیان را به دلیل پوشیدن شلوار به سخره می گرفتند و حتی هنگامی که اسکندر شیفته ی پوشاک ایرانی شد از پوشیدن شلوار سر باز زد. در زمان اشکانیان شلوار و بالاپوش های آستین دار تن پوش مرسوم در سراسر خاور نزدیک شد. نمونه ای از شلوار و پیراهن این دوره را در پیکره ی فلزی یک سردار اشکانی می توان دید که در موزه ی ایران باستان نگه داری می شود.
    شلوار شاید نه به شیوه ی امروزی، اما همواره در فرهنگ و در دوران مختلف حکومت های ایران وجود داشته و اغلب حتی مورد استفاده ی زنان نیز قرار می گرفته است. پیش از ورود اسلام به ایران، شلوارها عموما" شلوارهای تنگ و چسبانی بودند که با چکمه و به منظور سوارکاری و جنگاوری مورد استفاده قرار می گرفتند.
    بعد از اسلام این شلوارها تغییر شکل دادند و شبیه تر به شلوارهای کردی امروزی گشتند و بالاپوش ها نیز جای خود را با قبا عوض نمودند. این نوع پوشش که در دوران قاجار نیز بسیار متداول بود پس از سفر ناصر الدین شاه به اروپا با ویژگی های غربی در آمیخت. به گونه ای که وی قبایی در بر می کرد که بلندای آن به زانو می رسید و تا حدی شبیه به کت های امروزی بود تا آن جا که پولاک تاریخ نویس انگلیسی در مورد پوشش شاه چنین نقل می کند که: "شاه نیمه اروپایی و نیمه ایرانی لباس می پوشد."
    یونانی ها ایرانیان را به دلیل پوشیدن شلوار به سخره می گرفتند و حتی هنگامی که اسکندر شیفته ی پوشاک ایرانی شد از پوشیدن شلوار سر باز زد.


    ● کت و شلوارهای امروزی
    پوشاک ایرانی طی سال های اولیه ی سلسله ی پهلوی، به طور کلی شبیه به پوشاک دوره ی قاجاریه بود که اختلافات میان اقوام، روستاها، مناطق و نیز طبقات اجتماعی را منعکس می ساخت. در اواخر قرن نوزدهم میلادی تلاش های شایانی جهت تغییر پوشش از سوی مقامات حکومتی صورت گرفت. مخصوصا" پس از انقلاب مشروطه که بسیاری از مردان به خارج سفر کرده بودند، پوشش اروپایی و پوشیدن کت و شلوار، پاپیون و کراوات را به شیوه و سبک و سیاق امروزی پذیرا شدند.
    حالا پس از گذشت سالیان کت و شلوار وارد عرصه ی رقابت مد پوشاک گشته و سالیانه صدها کت و شلوار با رنگ های متنوع و خاص سلیقه های مختلف در دنیا به عرصه ی تولید می رسد. برندهای بزرگ و جهانی در ارائه ی طرح ها و مدل های جدید از یکدیگر پیشی می گیرند و بازیگران و خواننده های مشهور را برای تبلیغات و عرضه ی محصول خود به یاری می طلبند. در ایران نیز هر چند بازار رقابت و تولیدات کت و شلوار به اندازه ی کشورهای غربی رایج نیست، با این حال در سال های اخیر شاهد ظهور برندهای شناخته شده و ایرانی بسیاری چون وستا، چامه پوشان، هاکوپیان، ایکات، مهدی و ایران پوشاک هستیم. این برندها عموما" از کیفیت مطلوبی برخوردارند و براساس خواست و سلیقه ی مردان ایرانی به بازار عرضه می گردند.


    ● مردان ایرانی، کت و شلوار مد جهانی
    آزاده یاسمن نبی زاده، طراح پارچه و لباس، در مورد ظهور کت و شلوار به شیوه ی امروزی در ایران می گوید: "به روایتی کت و شلوار به شیوه ی امروزی از دوره ی صفوی رواج یافته است. نظریه ای وجود دارد مبنی بر این که نقاشی های رضا عباسی در آن دوران این مطلب را عیان می کنند که سبک پوشش مردان، به نوعی پوشش غربی ایرانی شده است. با این حال آن چه مسلم است کت و شلوار با سبک و سیاق غربی از دوره ی رضاخان و به دلیل علاقه ای که وی به تجددگرایی داشت وارد ایران شد. متأسفانه باید اذعان داشت با آن که به وجود آمدن کت و شلوار های امروزی ریشه در فرهنگ غنی ایران دارد، ما هیچ رد پایی از ریشه ی ایرانی لباس مردانه در آن نمی یابیم. در صورتی که ما می توانیم با بازگشت به ریشه های فرهنگی و تمدن ایرانی روح جهانی را در لباس مردانه زنده کنیم و در عوض آن که پذیرای طرح های کشورهای دیگر باشیم، تبدیل به تولیدکننده ی طرح های اصیل و متفاوت گردیم و برای رسیدن به این امر، نیاز به فرهنگ سازی داریم. باید فرهنگ سازی جمعی و عمومی صورت بپذیرد تا طعم و سلیقه ایرانی ها تغییر یابد."


    ● ورود کت و شلوار به اروپا
    لیلی کاشانی طراح پارچه و لباس نیز ضمن تأیید سخنان خانم نبی زاده می گوید: "مسلم است که خاستگاه اولیه ی کت و شلوار در ایران قرار دارد. زیرا نخستین ابزار ریسندگی نیز در نزدیکی بهشهر در غار کمربند پیدا شده است که مربوط به هفت هزار سال پیش از میلاد مسیح در تپه ی سیلک است، هم چنین آینه ای پیدا شده است که رشته هایی از کتاب روی آن دیده می شود. از سوی دیگر در کهن ترین بخش شوش، سوزنی سوراخ دار یافت شده است و این مطلب و شواهد نشان گر این موضوع است که اساسا" بافندگی و ریسندگی برای اولین بار در ایران، به تجربه ی مردمان اولیه رسیده و پس از آن برای اولین بار ایرانیان از شلوار و بالاپوش هایی که به مرور زمان به کت های امروز بدل شده، استفاده می نمودند. اما اگر بخواهیم در مورد خاستگاه اولیه و اصلی کت و شلوار در اروپا آن هم نزدیک به شکل امروزی آن صحبت کنیم، باید گفت که کت و شلوار از قرن نوزدهم میلادی در اروپا مورد توجه همگان واقع شد. اولین کت و شلوار را مربوط به کشور آلمان می دانند و طبق اطلاعات به دست آمده از ظاهر آن کت چهارخانه و شلوار کوتاه تا بالای قوزک پا بود و اسم این نوع کت و شلوار به «زیزو» مشهور بوده است.
    وقت دقیقا" آن چیزی است که در دنیای امروز ما همواره به آن نیازمندیم. در نتیجه می توان به این نقطه رسید که استفاده از کت و شلوار رو به کاهش است.
    مسلم است که طبیعی بدانیم این نوع خاص از پوشاک ابتدا در بین اروپاییان رونق یافته و این به جهت آن است که کت و شلوارها غالبا دارای آستری بوده اند و به نوعی پوشاک فصل سرما به حساب می آمده اند. با این همه به عقیده ی من استفاده از کت و شلوار وابسته به فرهنگ و مد کشوری است که فرد در آن زندگی می کند.
    ما شاهد این امر در بسیاری از نقاط کشور خود بوده ایم، به عنوان مثال در بیش تر مناطق کردستان، مردان در روز ازدواجشان لباس محلی خود را به جای کت و شلوار به تن می کنند و در کشورهایی هم چون ایالات متحده ی آمریکا استفاده از کت و شلوار در مکان ها و موقعیت های رسمی به اندازه ی کشورهای اروپایی مهم نیست و البته این مسئله که هنوز ۵۰ درصد مردان دنیا برای اسم ازدواج خود سراغ کت و شلوار می روند، امری بدیهی است. اما این طور احساس می شود که استفاده از این نوع لباس به مرور زمان کاهش می یابد و می توان دلایل بسیاری برای این سیر نزولی یافت از جمله آن که کت و شلوار یک لباس کاملا" رسمی و لباس راحتی نیست و به عنوان مثال کسی که با کامپیوتر کار می کند نمی تواند تمام طول روز با کت و شلوار پشت میز خود به راحتی کار کند و از طرفی این نوع لباس مدام نیاز به اتو کشیدن و مرتب بودن دارد و تمام این مسائل نیاز به وقت دارد و وقت دقیقا" آن چیزی است که در دنیای امروز ما همواره به آن نیازمندیم. در نتیجه می توان به این نقطه رسید که استفاده از کت و شلوار رو به کاهش است.
    لیلی کاشانی در مورد رنگ های مد کت و شلوار در فصل های مختلف می گوید: "به علت این که بی نهایت برند در دنیا هست نمی شود گفت رنگ سال آبی است یا قهوه ای و هر برندی رنگ خاص خودش را دارد. بیش تر جریان رنگ در کشورهای آسیایی باب می شود و آن هم به این علت است که برندهای مشهور کشورهای اروپایی و آمریکایی نیاز به بازاری دارند برای فروش ته مانده ی محصولات خود و خوب چه جایی برای آب کردن این ته مانده بهتر از آسیاست."
    به اعتقاد کارشناسان طراحان لباس، شواهد بسیاری از اثرپذیری مردمان فرهنگ های دیگر از پوشاک ایرانی در دست است. برای مثال، چینی ها در دوره ی «تانگ» پوشاک ایرانی را پسندیدند و عرب ها نیز پس از ورود به ایران به پوشیدن شلوار روی آوردند و آن را سروال نامیدند.
    به همین دلیل کت و شلوار ایرانی در فرهنگ های دیگر پذیرفته شد و هم چنان تا روزگار کنونی خواهان پیدا کرد که هم زیباست و هم دست و پاگیر نیست چرا که از همان آغاز به صورت پوشاک مناسب کار طراحی شد.
    پارسیان (شاپرزفا)








    علوی ( [فقط کاربران انجمن قادر به دیدن لینک هستند . برای ثبت نام کلیک کنید..] )
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  5. Top | #149
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.47
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض نگاهی به بازار تولید و عرضه پوشاک در کشور

    تولیدات داخلی در محاصره مارک های تقلبی












    پارسیان (شاپرزفا)











    بزرگترها به ما یاد داده بودند که شخصیت افراد هرگز به لباس و تن پوشی که دارند نیست، بلکه متانت، ادب، وقار، دانایی، علم و بصیرت از مهمترین معیارهای یک انسان شایسته است، از همین رو این شعر شاعر که می گوید: «تن آدمی شریف است به جان آدمیت، نه همین لباس زیباست نشان آدمیت» را همیشه نصب العین قرار می دهیم، اما متأسفانه آنچه که در دنیای پرزرق و برق امروزی ملاک تشخص برخی ها قرار گرفته نوع پوشش و لباسهای فشن با مارکهای خارجی است، به طوریکه اگر فردی باشید که بتوانید رنگ کیف و کفشتان را با بند ساعت و مچ بند چرمی دستتان ست کنید و مارک تی شرت و شلوار جینتان خارجی باشد و در نگاه اول به چشم آید و شال و کلاه و روسریتان هم بافت فلان کارخانه معروف ایتالیا باشد، آن وقت است که در جمع دوست و رفقا آدم با پرستیژی به نظر می آیید و همه تو را فرد باکلاسی می دانند یا اگر همیشه در زنگ ورزش، لباسهای ورزشی با مارکهای خارجی ولو بی کیفیت بپوشید، معلوم می شود که شما آدم مد روزی هستید و هزار به به و چه چه پشت سرتان می گویند، البته با کمی تأمل باید گفت همین عده غافلند از اینکه رمز پیروزی در درس، موفقیت در زندگی و کسب موقعیتهای اجتماعی و شغلی در درستی کردار و گفتار و صداقت و سادگی است نه مارکهای خارجی روی لباسها و کفش های کتانی!
    برخی از مردم که عقلشان به چشمشان است، همیشه مقلدانی کورکورانه محسوب می شوند که بدون توجه به کیفیت اجناس مورد نظر به مارک توجه داشته و دوست دارند همه از آنها تعریف و تمجید کنند که مثلا به به فلانی چقدر آدم شیک پوشی است چون همیشه پوشاک مارک دار خارجی می پوشد، حال این پوشاک به ظاهر خارجی معلوم نیست در کدام کارگاه زیرزمینی در کشور تهیه شده و یک مارک تقلبی هم یدک می کشد، یا چه نوع کیفیتی دارد، اصلا برای این عده مهم نیست، از نظر آنها لباس فقط باید مارک داشته و خارجی باشد، حال فرقی نمی کند چینی باشد یا ترک، تولید داخل باشد یا فرانسه، آنچه به چشم می آید مارک است و در نگاه این گونه افراد، متأسفانه کیفیت هیچ جایگاهی ندارد.


    ● تبلیغات حرف اول را می زند
    به اعتقاد کارشناسان صنایع نساجی روزگاری صنعت پوشاک ایران آنچنان رشد و اعتماد به نفسی داشت که حتی لباسهای پلیس انگلستان را هم صنایع پوشاک ایران فراهم می کردند، اما اکنون بسیاری از تولیدات داخلی با برچسبهای تقلبی عرضه و به فروش می رسد، هر چند این مسئله درباره تمام تولیدات داخلی صدق نمی کند. آن دسته از کارخانه هایی که محصولات باکیفیت عرضه می کنند، هیچ ترسی از عرضه محصولاتشان با نام ایرانی ندارند چرا که می دانند مردم همواره جنس خوب را از بد تشخیص می دهند و افتخار می کنند که جنسی با کیفیت ایرانی خریداری کنند، اما در حال حاضر تبلیغات در تمام عرصه ها و بخصوص پوشاک حرف اول را می زند. همچنین این کارشناسان معتقدند تبلیغات اجناس خارجی نسبت به اجناس ایرانی آنچنان قوی است که این خود یکی از عواملی است که برخی تولیدکنندگان داخل کشور حتی اجناس با کیفیت خود را با مارکهای خارجی عرضه کرده یا به دلیل تنوع زیاد طرحهای آنها، از مدلهای پوشاک خارجی الگوبرداری می کنند، حال اینکه چه مسائلی باعث شده صنعت پوشاک در کشور با این مشکلات مواجه شود موضوعی است که در دو شماره گزارش پیش رو مورد بحث و بررسی قرار می دهیم.


    ● پوشاک ایرانی با برچسب فرنگی!
    انبوه کالاهای بدون کیفیت با مارکها و رنگهای مختلف خارجی در بازار جلب نظر می کند. این اجناس، اغلب ساخت چین و کشورهای آسیایی هستند که مارک خارجی آشنایی را روی آنها می چسبانند و با بسته بندی های متنوع به نام اجناس اصلی و باکیفیت ولی ارزان تر از کالاهای اصلی می فروشند. اجناسی که به نام جنس اصلی و با رنگها و طرحهای به ظاهر زیبا عرضه می شوند. اما هرگز کیفیت مورد نظر را ندارند؛ در حال حاضر مشکلات بسیاری در این زمینه خانواده ها را تهدید کرده و تولید و توزیع داخلی را نیز مورد هجوم قرار داده است.
    مردم از یک سو به جای بهبود تولید و کیفیت و حمایت از صنایع داخلی، عملا شاهد مصرف زیاد و ورود بی رویه پوشاک بی کیفیت تایلندی و چینی هستند و از سوی دیگر اجناس داخلی را می خرند که برچسب فرنگی دارد، اجناسی که نظر بسیاری ازمشتریان بخصوص جوانان را به خود جلب کرده و تقریبا ویترین تمام مغازه ها را در قبضه خود گرفته است.
    خانم ف ریاحی، خانه دار و ۳۰ ساله به همراه دختر کوچولوی ۴ ساله اش برای خرید لباس به پاساژ پوشاک بچه گانه در چهارراه امیراکرم آمده است. از او که شلوارهای قرمز و صورتی گلدوزی شده را روی پیشخوان مغازه انداز و برانداز می کند، می خواهم چند لحظه وقتش را در اختیارم بگذارد و نظرش را در مورد کیفیت لباسهای بچه گانه مطرح کند. با رویی گشاده اما خیلی رک و صریح می گوید: «معمولا برای فرزندم لباسهای مد روز می خرم، چون دوست دارم او از الان به شیک پوشی عادت کند.»
    دستی بر موهای لخت و نرم دختر کوچولوی اش می کشم و از مادرش سؤال می کنم: «ملاک شما برای انتخاب یک لباس مناسب برای دلبندتان چیست؟ و او که همچنان بین انتخاب دو شلوار جین قرمز و صورتی که جنس نسبتا خوبی هم ندارد، مردد مانده است، اینطور می گوید: «در درجه اول مارک لباس برایم مهم است که حتما مرغوب ایرانی یا خارجی باشد و در مرحله بعد به دوخت و جنس و رنگ هم توجه دارم.»
    از مغازه بیرون می آیم و آقای دیگری که چند مغازه پایین تر مشغول خرید شال و کلاه است، سوژه گزارشم می شود. او که خود را آقای درویش و کارمند دادگستری معرفی می کند از منظر دیگری به موضوع گزارش می پردازد و می گوید: «تنها ملاکم برای انتخاب یک پوشاک مناسب جنس و کیفیت آن است، فرقی نمی کند ایرانی باشد یا خارجی، هر کدام که جنس و دوخت بهتر و تمیزتری داشته باشد، همان را انتخاب می کنم».
    آقای درویش در ادامه می گوید: «اما در شرایط مساوی ترجیح می دهم جنس ایرانی و پوشاک تولید داخل کشورم را خریداری کنم.»
    خانم وحیدی هم که مشغول انتخاب لباس برای دختر نوجوانش است در تأیید صحبتهای آقای درویش می گوید: «جنس ایرانی درجه ۲ و ۳ به جنس درجه یک خارجی و مخصوصا چینی شرف دارد، وقتی ما تولیدکنندگان خوبی در صنعت پوشاک داریم چه ضرورتی وجود دارد که جنس خارجی بخریم.»
    وی در ادامه اضافه می کند: «دخترم خیلی دوست دارد که لباسهای مارک دار خارجی بپوشد، اما همیشه او را قانع می کنم که پوشاک تولید داخل با کیفیت تر و با درآمد ما هم متناسب تر است.»
    این خانم که ظاهراً تجربه زیادی در خرید و شناسایی مارکهای خارجی دارد در ادامه می گوید: «اگر جنس خارجی با مارک اصلی باشد قیمت آن با درآمد ما جور درنمی آید و این لباسهایی که قیمت ارزانی دارند و مثلا مارکهای شناخته شده را هم یدک می کشند همه دوخت چین و تایلند و بعضاً داخل کشورمان است. مثلا شلوار جین با مارک دیزل اصل ۲۰۰ هزار تومان و پالتوی زار ۴۰۰ هزار تومان است، حال آنکه همین شلوار و پالتو در برخی از فروشگاهها با قیمتهایی بین ۵۰ تا ۷۰هزار تومان به فروش می رسد و اگر کسی جنس شناس باشد می فهمد که آنها اصل نیستند، ولی برای عده ای هم اصلا مهم نیست که جنس اصل باشد یا تقلبی، فقط مارک داشته باشد، کافی است.»


    ● این باران با این Baran چه فرقی دارد؟!
    به همراه سیدحسین هاشمی عکاس روزنامه وارد یکی دیگر از مغازه های بزرگ پوشاک در همان حوالی می شویم. صاحب مغازه آقای مهدی بهبود در سخنانی با اشاره به اینکه ۸۰ تا ۹۰ درصد برچسبهای روی لباسها تقلبی است و همگی تولیدات داخلی می باشد، با دست اشاره ای به قفسه لباسها و کاورهای پیراهن دخترانه می کند و می گوید: «تمام این لباسها دوخت ایران است اما مارک همه آنها خارجی است. مردم الان دنبال هر چیز قشنگ می گردند حتی مارک اگر لاتین نوشته شده باشد، برایشان جذاب تر است.»
    او که سابقه ۱۲ سال فروشندگی در بخش پوشاک بچه گانه را دارد در ادامه می گوید: «تجملات و چشم و هم چشمی باعث شده برخی از مردم حتی روی مارک لباس هم فخرفروشی کنند. به عنوان نمونه به مارک این بلوز توجه کنید «باران» را به لاتین نوشته Baran و یا Goldn Fish ماهی طلایی یا به برچسب این شلوار نگاه کنید نوشته «پوما» در حالیکه این مارک اصل نیست و تقلبی در کارگاههای زیرزمینی تولید و در سطح بازار توزیع می شود و با قیمت پایین تری نسبت به قیمت اصل در اختیار مشتریانی که مارک لباس خیلی برایشان مهم است، قرار می گیرد.»


    ● کاهش ۸۰درصدی تولید پوشاک داخلی
    «۸۰درصد تولیدات پوشاک در ایران از بین رفته و همه به سوی واردات اجناس و لباسها مخصوصاً پوشاک چینی روی آورده اند.»
    اصغر دارفرین که ۳۰سال در زمینه تولید پوشاک دخترانه و پسرانه از یک سال تا ۱۵ سال فعالیت می کند در گفت وگو با گزارشگر کیهان با بیان مطلب فوق و با تأکید بر کم شدن تولید در صنعت نساجی به تنوع پایین پوشاک داخلی اشاره می کند و می گوید: «مردم بیشتر دنبال مد و مارک هستند، در حال حاضر پوشاک داخلی آن تنوع لازم را ندارد به همین دلیل اغلب ترجیح می دهند لباسهایی با برچسب خارجی و با طرحها و رنگهای بیشتر انتخاب کنند هرچند که در این بین کیفیت لباسهای داخلی خیلی بهتر از برخی پوشاک خارجی با مارکهای تقلبی است، اما اکثراً به تنوع بها می دهند.»
    وقتی از وی در مورد دلیل کم شدن تولید پوشاک در کشور سؤال می کنم، با دلی پر خون و گله مندانه می گوید: «نیاز به حمایت بیشتر دولت در امر تولید داریم. وقتی این همه اجناس چینی بدون هیچ مشکل گمرکی وارد کشور می شود، وقتی نظارتها کم رنگ باشد، طبیعی است که قدرت ما در امر تولید پایین می آید.»
    این کارشناس اتحادیه صنف خیاطی و پوشاک اضافه می کند: «چندین کارگاه تولیدی ام با هزاران کارگر تعطیل شده و د رحال حاضر تعدادی از آنها در مغازه های مرغ فروشی به پاک کردن شکم مرغها مشغولند، زمانی تولیدی «آرابا» و «آسیران» که پوشاک بچه گانه و زنانه وارد بازار کشور می کرد تحت نظارت و کنترلم بود و تولیدات ما حرف اول را می زد، اما الان به جایی رسیده ام که اصلا برایم مقرون به صرفه نیست به تولید پوشاک بپردازم و مجبورم من هم جزو واردکنندگان پوشاک باشم.»
    وقتی نظر وی را در مورد مارکهای تقلبی خارجی بر روی پوشاک تولید داخل سؤال می کنم و اینکه اگر این کار غیرقانونی و خلاف است، چرا عملا شاهد آن هستیم، می گوید: «تولیدکنندگان داخلی چاره ای جز این ندارد، اگر این کار را نکنند و مارکهای تقلبی را روی لباسهای خود نزنند، مردم خرید نمی کنند، ضمن اینکه اگر نظارت مسئولان اتحادیه های پوشاک و اصناف بازرگانان بیشتر باشد و حمایت جدی تر از تولیدکنندگان صورت گیرد و همچنین اکثر مواد اولیه ارزان در اختیار کارگاههای تولیدی قرار گیرد مطمئن باشید مردم جنس با کیفیت ایرانی را به جنس مارک دار تقلبی و جنس بی کیفیت چینی ترجیح می دهند.»
    آقای دارفرین می گوید: «مارکهای تقلبی بسیاری در تولیدهای داخلی وجود دارد که اکثراً از کشور ترکیه وارد می شود یا بعضاً در کارگاههای زیر پله ای تولید می شود که این کار کاملا غیرقانونی است و مثل قانون کپی رایت است، اما آنچه مسلم است این اتفاق در جریان است.»


    ● جولان پوشاک چینی در بازار
    به دلیل عدم نظارت بر فروش پوشاک خارجی در بازار داخل، پوشاک چینی در رده های متفاوتی وارد می شود و با قیمتهای مختلف به فروش می رسد.
    حسین حاجی قربانی، یکی از فروشندگان پوشاک خارجی نیز در گفت وگو با گزارشگر کیهان می گوید: «متقاضیان خرید و استفاده از پوشاک چینی در کشور به دو دسته تقسیم می شوند؛ دسته اول افرادی هستند که به مارک و کیفیت لباس بیش از بهای آن اهمیت می دهند و دسته دوم افرادی هستند که پایین بودن قیمت برایشان از درجه اهمیت بالاتری برخوردار است.»
    حاجی قربانی که یکی از اعضای اتحادیه خیاطان و پوشاک هم هست تصریح می کند: «اگرچه قیمت پوشاک مارک دار اصل دو تا پنج برابر بهای انواع عادی است، اما این نوع پوشاک مشتریان خاص خود را دارد و از بازار نسبتاً پررونقی نیز برخوردار است.»
    وی با اشاره به اینکه سهم پوشاک مارک دار اصل در مقایسه با پوشاک دیگر، به یک دهم بازار هم نمی رسد، اضافه می کند: «در مقابل طیف وسیعی از بازارهای داخلی در اختیار پوشاک بی نام و نشان است که غالباً چینی بوده و به اسم پوشاک ترک به فروش می رسد.»
    آقای حاجی قربانی اضافه می کند: «وجود تقلب گسترده، افزایش پله ای قیمت ها و قیمت گذاری سلیقه ای پوشاک توسط برخی از فروشندگان موجب بی اعتمادی مردم و آشفتگی و نابسامانی این بازار شده است.»
    این فعال بازار پوشاک با اشاره به فعالیت گسترده تولیدکنندگان زیرپله ای اضافه می کند: «این افراد مارک و برندهای معروف به فروش می رسانند. باید توجه داشت که اگرچه قیمت پوشاک مارک دار در مقایسه با انواع دیگر بسیار بالاتر است، اما کیفیت مطلوب، دوخت خوب و مناسب و تنوع و رنگهای زیبای این نوع پوشاک دلیل قابل قبولی برای خرید آنهاست.»
    وی اضافه می کند: «همچنین خرید پوشاک مارک دار از نمایندگی و فروشگاه های معتبر این اطمینان را به خریدار می دهد، پوشاکی که خریداری می کند جنس اصل بوده و تقلبی نیست. هم اکنون در بسیاری از فروشگاه های پوشاک، لباس هایی به نام برندهای معروف عرضه می شود که اصل نیست و از روی قیمت پایین می توان به تقلبی بودن آن پی برد. به عنوان مثال لباس ورزشی آدیداس اصل با قیمتی بیش از ۱۲۰ هزار تومان به فروش می رسد در حالیکه نوع تقلبی آن قیمتی بین ۲۰ تا ۳۵ هزار تومان دارد.»
    تولید پوشاک در حال حاضر به صورت یک موضوع قابل تامل درآمده است چون تولیدی های زیادی تقریباً رو به تعطیلی است و ۸۰ تا ۹۰ درصد آنها جزو واردکنندگان پوشاک قرار گرفته اند.
    حسن رادمرد، رئیس مرکز امور اصناف و بازرگانان ایران در گفت وگو با گزارشگر کیهان با تاکید بر اینکه پوشاک ایران زمانی قابل رقابت با پوشاک مرغوب و خیلی خوب کشورهایی مثل ایتالیا و فرانسه بود و صادرات پوشاک داشتیم، به مشکلات پیش روی تولیدکنندگان داخلی اشاره می کند و می گوید: «گران شدن مواد اولیه و هزینه های جانبی مثل بیمه های گران و واردات پوشاک خارجی از مهمترین مشکلاتی است که این بخش از صنعت با آن دست به گریبان شده ضمن اینکه باید برچسبهای تقلبی بر روی پوشاک داخلی را هم به موارد فوق اضافه نمود.»
    وقتی از وی سؤال می کنم اتحادیه برای برخورد با این تخلفات چه اقداماتی انجام داده است می گوید: «خوشبختانه از چند ماه قبل مارکهای معروف خارجی را شناسایی کرده ایم مقرر شده که اگر چنانچه تولیدی بخواهد از برندهای معروف بر روی پوشاک خود استفاده کند، حتماً باید تحت لیسانس آن کشور باشد و به عنوان نمایندگی و با در دست داشتن گواهینامه شروع به فعالیت کند و مزیت این کار هم جلوگیری از هرگونه سوءاستفاده از علامتهای تجاری و بالا رفتن کیفیت جنس است.»
    کالاهای مصرفی مارک دار از دیرباز در بازار رخنه کرده و همواره هشدار کارشناسان و تحلیل گران اقتصادی را به عنوان زنگ خطری برای صنایع داخلی و سلامت اقتصادی به خود معطوف کرده است. اما در سالهای اخیر به جای ورود کالاهای اروپایی، کالاهای کشورهایی نظیر پاکستان، تایلند و بخصوص چین سبب لطمه بیشتری به صنایع داخلی شده و قاچاق این کالاها رونق گرفته است بطوریکه واردات انبوه پوشاک، کیف و کفش، لوازم بهداشتی و... با قیمتهایی پایین تر از قیمتهای داخلی نظر بسیاری از مشتریان بخصوص جوانان را به خود جلب کرده است.
    پول اکثر خریداران ایرانی صرف خرید اجناسی می شود که برخی از آنها بدلیل کیفیت نازل در کشور خود غیرقابل مصرف اعلام شده اند، ولو آنکه بسیاری از تولیدات داخلی با کیفیتی به مراتب بهتر از تولیدات کشورهایی نظیر چین است.
    کارشناسان و فعالان بازار پوشاک معتقدند تبلیغات گسترده استفاده از پوشاک مارک دار طی سالهای اخیر، ذائقه مردم را برای خرید لوازم و اجناس با برچسبها و برندهای معروف تحریک کرده و این اشتها در بخش پوشاک نیز بیشتر بوده و ولع زیادی را بین مصرف کنندگان ایجاد کرده است طوریکه آنها هم برای رفع این عطش و تشنگی کاذب ترجیح می دهند لباسهایی را بر تن کنند که صرفا برچسبی داشته باشد حال فرقی نمی کند این لباس دوخت داخل باشد یا خارج، آنها فقط درصدد رفع این نیازهای کاملا غیرضروری هستند. اما از طرف دیگر تولیدکنندگان داخلی وقتی شاهد این نیاز سیری ناپذیر از سوی برخی از مردم هستند به جای تولید با کیفیت و ارزان پوشاک داخلی و عرضه زیاد آن دست به کاری راحت تر و مقرون به صرفه تر می زنند، واردات پوشاک چینی و ارزان یا دوخت و چاپ برچسبها و برندهای تقلبی معروف خارجی بر روی پوشاک تولید داخل. طبیعی است اگر این چرخه به همین منوال ادامه یابد نه تنها روز به روز شاهد تعطیلی کارخانه های تولید پوشاک داخلی خواهیم بود، بلکه بازار پوشاک در قرق اجناس نازل تایلندی، پاکستانی و چینی درمی آید.


    ● وقتی هزینه های تولید بالا می رود...
    اغلب تولیدکنندگان پوشاک بچه گانه و زنانه، دلایل افزایش قیمتهای پوشاک داخلی را بالا رفتن هزینه های تولید و افزایش بهای مواد اولیه صنعت نساجی، مالیاتهای سنگین و بیمه های زیاد ذکر کرده و حمایت دولت را تنها راه نجات می دانند. غلامرضا ولی ۵۰ساله و با سابقه ۲۷ ساله ای که در صنعت پوشاک دارد، نظرش را در مورد استقبال مردم از برندهای خارجی و دوخت برچسبهای تقلبی روی پوشاک داخلی و تأثیر آن بر کاهش تولیدات پوشاک اینطور مطرح می کند:
    «دوخت مارکهای تقلبی خارجی بر پوشاک داخلی غیرقانونی است، اما این کار مثل قانون کپی رایت می باشد که غیرقانونی است اما همه آن را انجام می دهند. متأسفانه این مسئله توسط برخی از تولیدهای پوشاک زیرزمینی نه تنها باعث تشویق مردم به سوی کالاهای بی کیفیت خارجی است، بلکه سبب تضعیف کار در تولیدهای بزرگ و دارای مجوز داخلی می شود و دست قاچاقچیان را هم برای ورود کالاهای ارزان و بی کیفیت باز می گذارد.»
    وقتی از وی که عضو اتحادیه صنف خیاطان هم می باشد، سؤال می کنم چه عاملی باعث می شود برخی از مردم پوشاک مارک دار بی کیفیت داخل و خارج را خریداری کنند یا رغبتی به خرید پوشاک با کیفیت داخلی اما بدون مارک خارجی نداشته باشند، در توضیحاتی چنین می گوید: «در ایران قیمت تمام شده کار بدلیل گران بودن مواد اولیه، نرخ بالای دستمزد، بیمه و مالیاتهای سنگین، بالاست و به همین دلیل ۸۰ درصد تولیدی ها کارگاههای خود را تعطیل کرده و به واردات پوشاک چینی روی آورده اند و وقتی جنس براحتی از طریق گمرک وارد کشور شود و ارزان در اختیار مردم قرارگیرد، متأسفانه برخی ها به جای خرید پوشاک تولید داخل با مارکهای ایرانی، لباسهای چینی و پاکستانی را با افتخار به عنوان جنس خارجی برتن می کنند که این واقعا جای تأسف دارد.»
    آقای ولی که عنوان «خرس کوچولو» را روی پوشاک بچه گانه خود انتخاب کرده و سالهاست با همین عنوان اجناس خود را به بازار عرضه می کند، در ادامه می گوید: «چنانچه از حمایت بیشتر دولت برخوردار باشیم از نظر کمی و کیفی براحتی می توانیم با برندهای معروف پوشاک بچه گانه در سراسر دنیا رقابت کنیم کاری که با افتخار قبلا آن را انجام می دادیم.»به او می گویم وقتی در این آشفته بازار پوشاکی که بعضی از تولیدکنندگان ادعا می کنند، قرار داریم چطور تولیدی شما همچنان سرپاست و به کار ادامه می دهد، در توضیحاتی تصریح می کند: «قبلا که هزینه تبلیغات زیاد گران نبود، ضمن حفظ کیفیت، پوشاکمان را از طریق همین تبلیغات به مشتریان عرضه می کردیم، اما با توجه به اینکه الان این هزینه ها خیلی زیاد است، سعی می کنیم کیفیت پوشاک را تا آنجا که ممکن است بالا برده تا رضایت مشتریان را جلب کنیم. تلاش برای ابقای این برند با دوخت خوب، مواد اولیه و پارچه با کیفیت و طراحی و رنگهای متنوع ادامه دارد، اما علی رغم این تلاشها، بدلیل استقبال مردم از اجناس ارزان صرفا مارک دار و خارجی تولیدی ما امسال تاکنون با کاهش ۲۰درصدی تولید نسبت به سال قبل مواجه بوده است.»
    آقای ولی در ادامه از مسئولان برپایی نمایشگاههای فصلی می خواهد که به عنوان یک راه حل جدی در خصوص جلوگیری از افزایش فعالیت کارگاههای زیرپله ای و بدون مجوز، حداقل به تولیدی های پوشاک دارای مجوز و معتبر در این گونه نمایشگاهها، غرفه های بزرگتری دهند تا مردم با تولیدات داخلی بیشتر آشنا شده و اجناس ایرانی خریداری کنند.»


    ● رواج مارک های تقلبی
    «چنانچه کارگاههای کوچک تولیدی دست به دست هم دهند و از حالت تولید سنتی، غیرعلمی و دستی پوشاک خارج شوند، قطعا در تولید پوشاک داخلی با علامتهای تجاری معروف موفق خواهیم بود.»
    محمود کامیاب یکی از تولیدکنندگان با سابقه در پوشاک زنانه و بچه گانه در گفت وگو با گزارشگر کیهان ضمن تایید صحبتهای دیگر همکاران خود در مورد دلایل کاهش تولید پوشاک ایرانی به مطلب بالا اشاره دارد و آن را راه حلی برای تقویت کارگاههای تولیدی پوشاک داخلی می داند. او در ادامه می گوید: «۹۰درصد مردم می دانند اکثر برچسبهایی که روی لباسها حک شده تقلبی و همه تولید داخل است، اما چون الان مد شده همه لباس مارک دار بپوشند، تولیدکنندگان را وادار به تقلب می کنند.» در کنار این تولیدکننده که یک واسطه و فروشنده یک فروشگاه پوشاک هم حضور دارند، وارد گفت وگوی ما می شوند و گله مندانه از ورود بی رویه پوشاک چینی و کسادی بازار تولیدات داخلی، خواستار حمایت بیشتر دولت و مسئولان از تولیدکنندگان ایرانی هستند.
    آنها همچنین نظارت کم رنگ بازرسان اتحادیه پوشاک و اصناف را هم دلیل دیگر افزایش تقلب مارک و برچسب بر روی پوشاک داخلی ذکر می کنند و می گویند: «اگر روسای اتحادیه ها به صورت مرتب و دائم به وضعیت کارگاههای تولیدی رسیدگی کرده و بازرسان فعالیت کارگاههای زیرپله ای را متوقف کنند، دیگر شاهد تولید البسه ایرانی با مارک خارجی نخواهیم بود.»


    ● اغفال مشتری ممنوع
    نقش بازرسان اتحادیه ها در برقراری عدالت بین صنف خیاطان و پوشاک و جلوگیری از متخلفان برای هرگونه سوءاستفاده از برچسبهای تقلبی روی البسه تولید داخل بسیار می تواند تاثیرگذار باشد. این نظر روسای تولیدی های پوشاک بزرگ تهران و فروشندگان است آنها خواستار قوانین سخت گیرانه از سوی مسئولان اتحادیه ها هستند و می خواهند با جدیت بیشتری جلوی فعالیت کارگاههای زیرزمینی گرفته شود.از سوی دیگر دست اندرکاران و مسئولان اتحادیه های پوشاک و بازرگانان از تلاش شبانه روزی برای جلوگیری از هرگونه تخلفی در این زمینه خبر می دهند.
    حسن رادمرد رئیس مرکز امور اصناف و بازرگانان ایران در گفت وگو با گزارشگر کیهان در پاسخ به این سوال که چرا بازرسان اتحادیه ها جلوی فعالیت کارگاههای زیرپله ای و چاپ و دوخت برچسبهای خارجی را روی لباس های ایرانی نمی گیرند و این امر گله و شکایت اغلب تولیدکنندگان بزرگ و معتبر داخل کشور را در پی دارد، در توضیحاتی می گوید: «اتحادیه برای ۲۷ برند و علامت تجاری اخطار داده است که چنانچه تولیدی روی پوشاک خود یکی از این ۲۷نوع علامت را بدون دریافت مجوز نمایندگی استفاده کند آن کارگاه پلمب خواهد شد.»
    وی می گوید: «پوشاکی که در ایران دوخته می شود الزاما و به صورت اجباری باید مارک و برچسب آنها به صورت فارسی نوشته و علامت و دوخت ایران هم داشته باشد چون این کار مانع هرگونه تخلف و جلوگیری از اغفال مشتری می گردد.»
    رئیس مرکز امور اصناف و بازرگانان می گوید: «اتحادیه های پوشاک تهران و کشوری به صورت فعال با متخلفان برخورد می کنند تا در زمینه تولید و توزیع پوشاک داخلی با برندهای خارجی و تقلبی هیچ گونه سوءاستفاده ای صورت نگیرد ضمن اینکه طبق قانون روی پوشاک تولید داخل باید ۷۰درصد مارک ایرانی و ۳۰درصد لاتین نوشته شده باشد و اگر غیر از این باشد دوخت هر نوع برچسبی غیرقانونی و تقلب است و چنانچه شاکی داشته باشد با متخلفان برخورد می کنیم.»
    وقتی به او می گویم در صورت نداشتن شاکی پس متخلفان می توانند تخلف کنند، می گوید: «پوشاک از گستردگی فراوانی برخوردار است تنها در تهران ۱۲هزار واحد فروشنده داریم و عملا رسیدگی به تک تک آنها کار دشوار و کنترل آنها بسیار سخت است، اما در عین حال اتحادیه درحد توان با واحدهای صنفی متخلف برخورد می کند.»
    رادمرد می گوید: «سعی بر این است در صنعت پوشاک بچه گانه و زنانه به سمت برندسازی پیش رویم، که از طریق موسسه استاندارد و کدگذاری روی کالاها جلوی هرگونه تخلفی گرفته می شود و بین مردم اعتمادسازی نسبت به پوشاک داخلی ایجاد شود.»
    وقتی به رئیس اتحادیه اصناف و بازرگانان ایران می گویم تولیدکنندگان داخلی نیاز به حمایت مسئولان دارند و باید واردات پوشاک چینی کم یا قطع شود، در پاسخ می گوید: «تجارت آزاد است، نمی توان جلوی واردات را گرفت، اما باید توجه داشت که قبلا صادرات پوشاک هم داشتیم، اما آنچه در حال حاضر باید مورد دقت قرار گیرد، و در امر تجارت لحاظ شود، این است که فقط کالاهای درجه یک وارد شود و تجار و سفارش دهندگان، پوشاک درجه ۲ و ۳ ارزان وارد نکنند، چین کالای مرغوب هم دارد که حتی به امریکا و اروپا هم وارد می شود.»
    امان از دست این کارگاههای زیرپله ای!
    نمی دانم چرا هر زمان اسم تخلف از سوی تولیدکنندگان در هر زمینه ای به میان می آید، برخی از مسئولان سریع و با یک پاسخ از قبل تعیین شده صورت مسئله را این طور پاک می کنند: این تخلفات در کارگاههای زیرپله ای و زیرزمینی صورت می گیرد و از چشم بازرسان دور هستند، اما آیا واقعا این توجیحات بستر مناسبی را برای سوءاستفاده کنندگان فراهم نمی کند؟ و دست آنها را برای انجام هرگونه تخلفی باز نمی گذارد؟
    ابوالقاسم شیرازی رئیس اتحادیه کشوری پوشاک در گفت وگو با گزارشگر کیهان در پاسخ به سوال فوق در توضیحاتی می گوید: «تولیدکنندگان پوشاک به دو صورت قانونی و دارای مجوز و غیرقانونی فعالیت می کنند، با دسته اول هیچ مشکلی نداریم، اما در مورد دسته دوم اگر اتحادیه آنها را شناسایی کند قطعا با آنها برخورد می شود، ولی چون عملا امکان شناسایی این واحدها وجود ندارد، پس باید مردم به این سمت پیش روند و این فرهنگ را بیاموزند که پوشاک داخلی را با برندهای ایرانی و باافتخار استفاده کنند.»
    آقای شیرازی با اشاره به اینکه برخی از تولیدکنندگان داخلی به بهانه اینکه دولت از آنها حمایت نمی کند، کارگاهایشان رو به تعطیلی است خاطر نشان می کند: «اکثرا راحت طلب شده اند و چون واردات کالاهای چینی ارزان و پرسودتر است، ادعا می کنند دولت از آنها حمایت نمی کند.»
    رئیس اتحادیه کشوری پوشاک می گوید: «۵۰درصد پوشاک در حال عرضه از طریق مبانی غیرقانونی وارد کشور می شود و از دیگر سو ۵۰ درصد پارچه های تولید داخل نیز وارداتی است.»
    شیرازی با اشاره به اینکه بسترسازی فرهنگی از طریق رسانه های دیداری و شنیداری و مکتوب نقش مهمی در باز تعریف مجددی از کیفیت تولیدات داخل نزد مردم دارد، تصریح می کند: «برخورداری از عنوان یک نشان معروف داخلی از عوامل عمده موفقیت تولیدکنندگان است، مسئله ای که به علت مسائل مالی، تولیدکنندگان پوشاک را از داشتن آن محروم کرده و به همین علت تولیدات کیفی داخل به علت ناآشنایی مردم، چندان مورد استقبال قرار نمی گیرد.»
    به آقای شیرازی می گویم واقعا برند چیست که تا این حد در امر تولید یک محصول و افزایش فروش آن می تواند موثر باشد، در توضیحاتی می گوید: در حال حاضر تبلیغات «حرف اول را در دنیای اقتصاد می زند و پوشاک هم از این قاعده مستثنی نیست، چنانچه لباس های تولید کشور مارکهای معروف و شناخته شده ای برای مردم داشته باشد، قطعا آن عده که دنبال برند هستند وقتی کیفیت کار ایرانی را ببینند و اینکه یک علامت تجاری خاصی هم داشته باشد، دیگر نیازی به رفع این احتیاج خود توسط پوشاک بی کیفیت خارجی نمی بینند.»
    وقتی از او سوال می کنم چرا اتحادیه برای حمایت از تولیدکنندگان داخلی به آنها کمکی نمی کند و این علامتهای تجاری را در اختیار آنها قرار نمی دهد، می گوید: «اتحادیه هر کاری جهت حمایت از تولیدکنندگان داخلی را که لازم باشد، انجام می دهد، و به تولیدکنندگان خرده پا و کوچک توصیه می کند به جای فعالیت به شیوه سنتی و دستی با شیوه های مدرن آشنا شوند و با تلفیق چند کارگاه کوچک، یک تولیدی بزرگ پوشاک راه اندازی کرده و سرمایه ها را یک جا جمع کنند و دست در دست هم یک علامت تجاری برای پوشاک خود انتخاب نمایند تا هم تولیدکننده متضرر نشود و بر مشکلاتی مثل کم بودن سرمایه، گرانی پارچه و مواد اولیه و هزینه های جانبی فائق آید و هم مردم پوشاک با کیفیت ایرانی با برند شناخته شده بپوشند.
    پارسیان (شاپرزفا)









    صدیقه توانا




    روزنامه کیهان ( [فقط کاربران انجمن قادر به دیدن لینک هستند . برای ثبت نام کلیک کنید..] )
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

  6. Top | #150
    پارسیان (شاپرزفا)
    Bauokstoney آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Jan 1970
    شماره عضویت
    3
    نوشته ها
    72,809
    میانگین پست در روز
    4.47
    حالت من : Asabani
    تشکر ها
    1,464
    از این کاربر 18,855 بار در 14,692 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض نگاهی به بازار پوشاک شب عید

    وصله های ناجور بر قامت بازار البسه












    پارسیان (شاپرزفا)











    صنعت پوشاک داخلی که با ظرفیت کامل و قابلیت های بالا و رقابتی، تن پوش آراسته و برازنده برای قامت بازار مصرف و باب هر سلیقه تدارک می بیند خود لباس مشکلات گوناگون چند تکه ای دربردارد.
    موقعیت بازار پوشاک شب عید با تولید بسیار انبوه آرام آرام روی چرخ دنده های عرضه و تقاضا به گردش درآمده است. این حرکت درحالی پای می گیرد که تولید کننده و فروشنده امیدوارند گردوغبار کم رونقی از چرخه کار، زدوده شود و همین طور گره معضلات سر راه تولید و بازار در خور، توسط مسئولان مربوطه گشوده شود.


    ● مثلث مشکلات تولید پوشاک داخلی
    رسم دیرینه مردم از هر قشر و باهر مقدار توان مالی براین قرار است که به مناسبت عید نوروز لباس نو می پوشند و تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک به همین نسبت، بازار داد و ستد شب عید آنان با مقایسه هر زمان دیگر سال رونق ویژه دارد. اما از یک سو طبیعتا تغییرات اقتصادی، مقررات و برنامه ریزی های ضابطه مند و جابه جایی مالی در سبد دخل و خرج مصرف کنندگان می تواند تا حدودی چگونگی بازار عرضه و تقاضای صنف تولیدکنندگان پوشاک را نیز بنماید.
    با این پیش نوشت، پرسش محوری برای دوشماره این گزارش از برخی دست اندرکاران تولید و عرضه پوشاک، یکی: وضعیت بازار پوشاک شب عید چگونه است؟ و دیگری: تأثیر واردات لباس از طریق قاچاق، در تولیدات داخلی چیست؟
    گفته های فعالان در گردش پوشاک را می شود چنین وصف کرد: تولیدات پوشاک داخلی مثلثی با اضلاع عرضه بس زیاد نسبت به نیاز و تقاضا، بالا بودن تعرفه گمرکی واردات و استمرار ورود قاچاق، محسوب می شود و این صنعت در کانون مجموع همین تشکل دچار رکود مؤثر بازار طی سال ها است.
    یک تولیدکننده و فروشنده از چگونگی بازار داد و ستد پوشاک شب عید می گوید که تا چندی پیش بازار راکد بود. اما اخیرا مقداری فعال است. مشتریان مغازه دار شهرستانی برای خرید پوشاک آمده اند.»
    از «شفیع روحی سکوت» می پرسم آمدن مشتریان شهرستانی می تواند نشانگر رونق بازار شب عید باشد؟ می گوید: «بله به بازار رونق خاصی بخشیده، ضمنا ۷۰ ۶۰ درصد پوشاک مردانه از همین یکی دو خیابان قدیمی تهران تأمین می شود». او این موقعیت را می گوید و اضافه می کند: «بازار عرضه در تهران هم مقداری رونق گرفته و تکان خورده است. البته مدت زمان بازگشایی چند روزه در اسفندماه نمایشگاه های پوشاک در تهران روی تک فروشی لباس تأثیر می گذارد.» سؤال می کنم کلا وضع بازار پوشاک امسال نسبت به سال پیش تفاوت داشته است؟ می گوید: «وضعیت فروش سال جاری در مقایسه با سال قبل درصدی بهتر بوده است. این ناشی از سختگیری و کنترل دولت از ورود پوشاک آماده از خارج است و همین باعث تکان خوردن بازار تولید داخلی شد.»


    ● تاثیر منع واردات پوشاک در تولید داخلی
    «روحی سکوت» ادامه صحبت خود را از نیاز تولیدکنندگان به حمایت دولت این گونه اظهار می دارد که تولیدکنندگان در دایر کردن کارگاه های کوچک و بزرگ دست شان باز شود. مثال می زند: من نوعی تولیدکننده هنوز شروع به راه اندازی و فعالیت کار نکرده، در اولین روز اشخاصی از طرف شهرداری، بیمه و مالیات مراجعه می کنند و برنامه میزان مالیات و... را تعیین می کنند.
    درحالی که انتظار است فرصتی مناسب داده و دست سرمایه گذار و تولیدکننده را باز بگذارند.
    این تولیدکننده پوشاک در همین ارتباط از نحوه کمک دولتی ترکیه به تولیدکنندگان پوشاک می گوید و این را از چند دفعه رفتن به آن کشور به منظور دانستن وضعیت کارگاه های آنجا می داند. او در بررسی های خود دریافته دولت از بدو شروع به کار کارگاه های بزرگ تا ۵سال هیچ کاری با تولیدکنندگان ندارد و از راه اندازی کارگاه ها صددرصد حمایت کرده و آن ها را نیز کنترل می کند. مورد دیگر آن که در کارخانه هایی با ۱۰هزارمترمربع مساحت و با حدود ۳۵۰نفر کارگر، مدت زمان کوتاه برای استراحت و نوشیدن چای برای کارگران محفوظ است و در این فرصت اندک، برق کارخانه را خاموش می کنند چون نرخ مصرف برق در ترکیه گران است. این خاموش کردن برق قابل توجه است.
    ادامه بخش دیگری از گفتار وی معطوف به این نکته می شود که برخی با برخورداری تسهیلات و سرمایه، خود را تولیدکننده پوشاک معرفی می کنند ولی بعد بدون اقدام عملی در این کار، سرمایه شان را در شغل دیگری به کار می اندازند.


    ● رونق بازار با نزدیک شدن به خرید عید
    نظر یک شهروند به نام «اصغر مرادی» که پشت ویترین یک مغازه کت و شلوار فروشی به تماشا ایستاده است را درخصوص خرید و انتخاب لباس برای سال نو می پرسم. او با لبخندی کوتاه می گوید فعلاً قصد خرید ندارد. بعد می گوید: «لباس آماده به نظر من کمتر با قد و قواره بدن جور می شود اما اغلب با مقایسه قیمت آن با آن که پارچه به خیاط داده شود و با اندازه گیری دقیق دوخته شود، نسبتاً ارزان تر است. پس می رسیم به دست دوخت و ماشینی یا سری دوخت و بودجه شخص. در هرحال برای سال نو معمولاً لباس نو یک شگون است و حس خوبی به شخص می دهد.»
    این شهروند که کت وشلوار مرتب و تمیزی بر تن دارد، می گوید: «این لباسم را دو سال پیش و چندماه قبل از عید خریدم. برای عید امسال تصمیم داشتم کت اسپرت و شلوار بگیرم. چند تا مغازه را دیدم کت های تک که رویش نوشته شده ترکیه اصل، قیمت شان ۹۰ و ۹۵هزار تومان است، منصرف شدم.» او فرصت تهیه هر نوع پوشاک را دو سه ماه پیش از عید و با نرخ مناسب می داند.


    ● تولید پوشاک نیازمند حمایت است
    یک طراح و تولیدکننده پوشاک که سال ها در این حرفه فعالیت می کند اظهار می دارد که کلاً صنعت تولید پوشاک در ایران طی یکی دو دهه اخیر بدون اغراق سرآمد تولید کشورهای دیگر حتی اروپایی شده است. اما بازار فعلاً پررونق نیست. «محسن» می گوید: «اصولاً ایرانی جماعت در بسیاری از کارهای هنری و صنعتی استعداد و ذوق جذاب و قابل تعریف دارد. امکانات کار، مواد اولیه و بازار مناسب باشد، تولید فوق العاده می شود. کت وشلوار تولید داخل توسط برخی از تولیدی ها به قدری تمیز و ظریف و با رعایت همه استانداردها و مواد و دوخت فوق العاده بوده که به بازار خارج از کشور و حتی برخی کشورهای اروپایی صادر می شد. حالا هم تولیدمان در بیشتر کارها، بسیار خوب و رقیب خارجی است ولی چون دستمزدها و مواد و پارچه نرخ شان بالاست، طبعاً قیمت تمام شده هم بالا می رود. از طرف دیگر پوشاک قاچاق واردات به تولید داخل ضربه زده است با توجه به این که تولید داخل بسیار زیاد است، پوشاک های خارجی اغلب درجه سه و چهار است. نرخ خیلی شان نسبت به نرخ داخلی، ارزان تر است اما با یک بار اطوشویی و چند بار پوشیدن از قیافه می افتد. ولی برخی کارهای وارداتی، نسبتاً خوب و گران هستند، و بهتر است بگویم بیشتر پول مارک شان را می گیرند.»
    این طراح می افزاید: «باید بواقع جلوی واردات پوشاک را گرفت و فرصت بروز استعدادها، رقابت و رونق بازار بحق پوشاک را فراهم کنند. همچنین مسئولان این بخش تولیدی اقتصادی کشور از تولیدکنندگان بیشتر حمایت کنند به خصوص در تنظیم بازار عرضه و تقاضا و تأمین مواد اولیه.»


    ● فراوانی تولید کمبود عرضه و تقاضا
    رئیس صنف تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک تهران، فراوانی بیش از عرضه و نیاز، بالا بودن تعرفه گمرکی و واردات قاچاق را عمده ترین مشکلات سر راه تولید، بازار و مصرف پوشاک داخلی می داند. تأثیر این عوامل در صنعت پوشاک نیز بی نظمی در تنظیم بازار، افت تولید و سود نازل و گاه زیان آور درپی دارد.
    در گفت وگو با «ابوالقاسم شیرازی، وی در برابر این پرسش که اوضاع بازار پوشاک شب عید چطور است، چنین می گوید: «یکی از معضلات ما فراوانی این کالا و بیش از نیاز و عرضه در جامعه است. بازار متناسب با عرضه و تقاضا نیست. این وضع، بازار را دچار رکود و تورم کالا می کند.» می پرسم تولیدکننده در چنین وضعی همچنان تولید می کند؟ او جواب می دهد: «تولیدی نمی تواند بیکار شود و کارگر را جواب کند تولیدکننده در این وضعیت اگر با ظرفیت کامل و مثلاً با توانی که دارد ۱۰۰دست کالا تولید می کند. ولی وقتی بازار مصرف نداشته باشد ناچار تصمیم می گیرد با نصف ظرفیت تولید کند ،درحالی که هزینه معمول برقرار و سرجای خودش است.
    از طرف دیگر در بازار الان هزینه ها روی قیمت های کالا (پوشاک) اثر می گذارند، یعنی قیمت تمام شده را بالا می برند. در این شرایط برای آن که کار را تعطیل نکند، به فروشنده می گوید این کالا را مثلاً ۲۰درصد ارزان تر و حتی به حراج بفروشد و او به پولش که سود نکرده، برسد چون بدهکار است و چک دارد.» وی در ادامه با اشاره به این که تولیدکننده فرضاً با ۲۰میلیون تومان سرمایه گذاری و ۳ ۲ میلیون تومان هزینه کاربری افزون شده، به این امید که گشایشی در معضل بازار کار صورت بگیرد و سودی منطقی ببرد، این اتفاقات را تحمل می کند. ولی در بازار ناسالم و بدون عرضه مناسب کالا اگر فروش نداشته باشد ناچار آخر سال کالایش را به نرخ «استوک» و مثلاً هر پالتوی به قیمت ۱۵۰۰ تومان را ۱۰۰۰تومان بفروشد. در این ارتباط می داند پوشاکی که ۳ماه از فصل مصرفش گذشته باشد از سکه افتاده و آن زرق و برق و جلوه اولیه را ندارد. اصولاً ماهیت پوشاک این طور است که بعد از چند ماه حتی در کمد خانه هم بماند، کنفت شده و رنگش سایه می گیرد.»
    نظرات دست اندرکاران تولید و فروش پوشاک را درخصوص اثرات واردات و قاچاق پوشاک خواهیم خواند.
    قاچاق پوشاک، افزونی تعرفه گمرکی مواد اولیه و میزان هزینه ها از مهمترین عوامل رکود بازار و کاهش کمی و فیزیکی کارگاه های تولیدی است. این موانع معضل ساز از یک سو و واردات پوشاک چینی ارزان قیمت از سوی دیگر، بازار تولید و تعادل عرضه و نیاز داخلی را متأثر کرده است.
    در شماره پایانی گزارش نظرات برخی دیگر از تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک را پیرامون وضعیت بازار شب عید و مسائل سر راه صنعت پوشاک کشورمان می خوانیم.
    برخی از کساد و بی رونقی بازار تعدادی از اجناس سخن می گویند و برخی دیگر به ارایه راهکار و پیشنهاد برای رونق بازار شب عید می پردازند، اما آنچه که در این میان ملموس است، جنب و جوش خاص مردم در بازار برای خرید است که هر روز نسبت به روز قبل پررونق تر و جدی تر می شود.


    ● نقش گردش اقتصاد در داد و ستد
    در طبقات یک پاساژ دفاتر کارگاه های انواع تولیدی است. پله های پیچ درپیچ را بالا می رویم. در انتهای راهرو یکی از طبقات وارد یک دفتر تولیدی می شویم. مسئول آن با شخص دیگری مشغول گفت وگو است. موضوع گزارش را در میان می گذارم. اما آن شخص پیش از مسئول دفتر تولیدی نظر خود را بیان می کند. او در بیرون از پاساژ مغازه فروش مانتو دارد. قبلا تولیدکننده بوده حالا تک فروشی می کند. از ۱۳ سالگی وارد این حرفه شده و حالا ۵۰ سال سابقه کار دارد. می گوید: «چند سالی است مردم به اندازه نیازشان خرید می کنند اما مجبورند لباس نو شب عید خانواده شان را تامین کنند.» وی مشکلات اقتصادی را تاثیرگذار در چرخه روان داد و ستد و خرید و فروش در بازار می خواند و می گوید: «تمرکز پول های سرگردان می تواند روند اقتصادی را سخت کند در حالی که تولیدکننده و کاسب باید در طول سال گردش پولی داشته باشد. کلا گردش اقتصادی باید در دست اقشار مردم به صورت ملموس و اشتغال زا نیز باشد.» این فروشنده پوشاک همچنین اعتقاد دارد هر انسانی باید بداند در برابر مصرف، تولید هم داشته باشد. منظور او این است که در چرخش روان اقتصادی توان مالی همه مردم بهتر و متعادل می شود از جمله قدرت خرید کالا مثل نیازهای شب عید خانواده در مضیقه قرار نگیرد و بازار هم در عرضه و تقاضا به تعادل برسد.
    اما یک تولیدکننده پوشاک خانم ها، می گوید فروش شب عید امسال شاید بهتر باشد چون از اول سال، فروش کم بوده است. باید کار در تمام سال رونق داشته باشد... او فروش کالا با چک را یک مشکل مهم در ایجاد داد و ستد و مبادلات اقتصادی می خواند.


    ● فروش شب عید ۵ برابر باشد جوابگوی رکود سال نمی شود
    «محسن کمالی» که تحصیلکرده در رشته مدیریت است، اظهار می دارد: «از اول سال تا به حال کارکردمان نمی تواند هزینه خود و فروشگاه را تامین کند. کار با یک ماه و دو ماه رونق داشتن، هزینه ها را تامین نمی کند. حال اگر فروش شب عید ۵ برابر هم شود هنوز رکود بقیه سال را جبران نخواهد کرد. دادوستد باید در کل سال رونق داشته باشد.»
    این تولیدکننده پوشاک، پیشتر از کشورهای مختلف کالا وارد می کرده است و دلیلش هزینه های کم آنجا بوده است. بعد کالای وارداتی را با قیمت پایین عرضه کرده ولی بازار مصرف و فروش ضعیف بوده است. در مقابل، هزینه های مختلف بالا است. تنها قیمت هر متر پارچه طی یک و نیم ماه اخیر حداقل ۱۰۰۰ تومان بالا رفته است.
    وی در ادامه اذعان می دارد: «بازار شب عید امسال شاید بهتر از قبل باشد چون از اول سال خرید مردم شهرستان و تهران کم بوده است .به طوری که در عرض سال، فروشنده های شهرستانی دو بار برای خرید جنس آمده اند. در حالی که هر سال در همه فصول می آمدند.»


    ● مسئله چک و تأثیر مثبت مبادلات نقدی
    صحبت دیگر «کمالی» مسئله چک در مبادلات اقتصادی است که برای رفع مشکل تولید و توزیع، در قبال فروش چک گرفته می شود. وی می افزاید: «چک نباشد، در آن صورت پارچه نقدی خریده، قیمت تمام شده پایین می آید و مغازه دار و خریدار جنس را ارزان مبادله می کنند. قبلا که خرید و فروش به صورت نقدی بود حداقل قیمت کالا ۳۵ ۳۰ درصد نسبت به داد و ستد با چک، پایین می رفت.» این تولیدکننده، از کشوی میزش پاکت بزرگی را بیرون می آورد. محتوی آن را روی میز می ریزد و می گوید: «این همه چک برگشت شده روی دستم مانده است!» به باور او یک مشکل مهم در تبادلات کار، مبادله چک است و تاکید دارد برای روانی امور بده بستان و گردش کار باید مشکل چک رفع شود.
    وی می افزاید: «با مشکلات مطرح شده، میل به ادامه کار کاهش خواهد یافت.»


    ● تأثیر منفی تعرفه بالای گمرکی در تعادل تولید و بازار داخلی
    «ابوالقاسم شیرازی» رئیس صنف تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک تهران، ادامه بیان نظرات خود در شماره نخست گزارش را معطوف به تأثیر واردات پوشاک در تولید و بازار عرضه داخلی می کند. وی در این ارتباط دو علت عمده بالا بودن تعرفه گمرکی و واردات قاچاق پوشاک را مطرح می کند و معتقد است: «عامل تعرفه نزد برخی سبب روی آوردن به قاچاق پوشاک می شود و پسایند این وضعیت باعث زیان مالی و تعادل بازار و عرضه تولیدات داخلی و وارد کردن کالای بنجل و نیز اختلال در داد و ستد می شود.»
    وی بر این باور است: «اگر نرخ تعرفه معقول و تعدیل شود و این اتفاق صورت عمل به خود بگیرد، دیگر افرادی کالای قاچاق وارد نکرده و پوشاک را از طریق مبادی گمرک وارد می کنند.
    ضمن آن که واردات به اندازه نیاز شده و در بازار عرضه و تقاضا، تولیدکننده ضرر نمی کند. در آن حالت، کیفیت کالا کنترل شده و هر کالای مبتذل و ضدفرهنگ ایرانی و اسلامی وارد نمی شود. همان طور که اشاره رفت، چون الآن تعرفه بالاست و مقرون به صرفه نیست عده ای از تولیدکنندگان از راه قاچاق، پوشاک با نرخ ارزان وارد می کنند. این شیوه، غش در کسب و کار شده و مال ، حرام می شود و همچنین کالای قاچاق چون بدون نظارت بوده، نیز کیفیت آن فاقد اطمینان می باشد. از سوی دیگر قاچاق واردات بیش از نیاز مصرف باعث ایجاد مشکل روند تولید داخلی شده و تولیدکننده مجبور می شود کالایش را با قیمت ارزان به فروش برساند. در مقابل باید گفت چنانچه تعرفه کاهش داده شود سبب جلوگیری از قاچاق پوشاک شده و کنترل کیفیت آن و لازمه نظم بازار و رعایت مباحث فرهنگی به صورت کامل محقق می شود.»


    ● رکود تقریبی در برخی اجناس
    یک دو کوچه معروف و قدیمی، انبوه خانواده ها و افراد دیگر در جنب وجوش انتخاب و خرید پوشاک شب عید دو ردیف مغازه ها و پاساژهای اطراف را سرک می کشند. برخی با دست پر از فروشگاه ها بیرون می آیند. بعضی مغازه ها هم خلوت است. موقعی که وارد مغازه فروش انواع پوشاک تریکو بافت می شوم تنها «بهزاد یاسایی» فروشنده است. می پرسم وضعیت کسب و کار شب عید چطور است؟ با تبسم می گوید: «می بینید...!» بعد این گونه ادامه می دهد: «یک زمان که جیب ها پرپول باشد وضع کار و فروش ما خوب است،البته بعضی مواقع ضرورتی برای خرید نمی بینند . در همین اثنا چند خانم وارد مغازه شده و لباس ها را بررسی می کنند. او با لبخندی ادامه می دهد: «قدم شما سبک بود!» چند لحظه جواب مشتریان را می دهد... بعد می گوید: «پارسال چرخش کار از ۲۰ بهمن شروع شد تا آخر اسفند. ولی تا الآن که هفته آخر بهمن است فعلا خبری از بازار شب عید نیست.»
    از این مغازه دار که سابقه ۲۵ ساله در این شغل دارد و پدرش هم به همین کار مشغول بوده است، می پرسم: وضع کار در طول سال چطور بوده است؟ می گوید: «فقط توانستیم چک ها را پاس کنیم. قیمت ها را پایین می آوریم: شلوار کرکی ۱۵ هزار تومانی را به ۵ هزار تومان می فروشیم.»


    ● خریدهای شب عید یک امر بجاست
    «کریمی» کارشناس فرهنگی به اتفاق دو فرزند پسر نوجوانش پشت ویترین یک فروشگاه پوشاک ایستاده و کت و شلوار و پیراهن ها را می بینند. به این پدر می گویم در تدارک لباس عید بچه ها هستید؟ با خوشرویی می گوید: «به هر حال سال نو و رخت نو!» می گویم: و پول نو!... او ادامه می دهد: «خوشبختانه بچه ها و کلا خانواده چندان متوقع نیستند یا به اصطلاح هزینه تراشی های بی مورد ندارند. اما خب ما هم دخل و خرج مان را برای هر ماه و مناسبتی برنامه ریزی می کنیم. اصولا معتقدم خانواده حقوق بگیر برای آن که با مشکل هزینه ها روبه رو نشود، بایستی برنامه سازی کند. الآن برای شب عید خریدهای لازم یک امر بجاست. ولی اولویت ها را باید در نظر داشت که به نظرم بچه ها هستند و البته این نظر شامل همه اهل خانه است.»
    از او این سؤال را هم دارم: نظرتان راجع به اجناس خارجی و داخلی با توجه به کیفیت و قیمت، چیست؟، پاسخ می دهد: «هر دو نوع را به همین موارد که گفتید باید مقایسه کرد و همین طور با بودجه خود. من همیشه سراغ کالای وطنی می روم و وقت می گذارم جنس با کیفیت و قیمت مناسب به دست بیاورم. جنس های ایرانی بعضا با اجناس خارجی مطابقت می کنند چه کفش و چه لباس. البته در این میان قیمت ها باید تحت کنترل باشند. به نظرم مسئله قابل توجه در خرید و فروش، یک مشکل آن است که برخی از فروشندگان قیمت های کالای خود را به دلخواه خود تعیین می کنند. این اجحاف اگر نباشد، مردم خیلی راحت و با اطمینان بیشتر مایحتاج خود را تهیه می کنند. مخصوصا در بازار شب عید، نظارت مسئولانه و قابل رویت یعنی براساس ضوابط اعلام شده دستگاه های بازرسی و اقتصادی بر بازار شب عید سبب اطمینان خاطر مشتریان می شود. با توجه به این که معمولا به برخی کالای خارجی نمی شود اعتماد کرد چون چه بسا غیرقانونی وارد کشور می شود.»


    ● تأثیر صددرصد واردات در تولید داخلی و بیکاری
    «عین الله خانی» با ۶۰ سال سابقه کار تولید و فروش کت و شلوار درباره قاچاق پوشاک، با قاطعیت می گوید: «واردات پوشاک بیش از صددرصد در کار تولید داخلی اثر می گذارد و برآمد آن بیکاری برخی از تولیدکنندگان و فروشندگان است.»
    این تولیدکننده با ۶۰ سال سابقه کار، به زعم خود دلایلی از آنچه که می گوید دارد ، نظیر بالا بودن اجرت دستمزد، نبود تولید مواد اولیه، افزونی قیمت پارچه، واردات و ارزانی قیمت لباس و پارچه چینی . به گفته او اینجا اجرت یک کاپشن معمولی مردانه ۱۵ هزار تومان است. اما در چین با ۷ هزار تومان می توان یک کاپشن تهیه کرد. او درباره علت این تفاوت قیمت، می گوید: «دلیل، واردات مواد اولیه و گرانی تعرفه است .چون ما مواد اولیه تولید نمی کنیم و اکثرا قاچاق وارد می شود. این درحالی است که واردات پوشاک آماده ممنوع است. هر دست لباس آماده اگر با تعرفه وارد شود مشمول پرداخت ۳۵ هزار تومان می شود در صورتی که اگر مواد اولیه راحت و به قیمت ارزان و مناسب به دست ما داده شود با همین مبلغ می توانیم یک دست کت و شلوار بدوزیم و آماده کنیم.» به گفته او در چین یک یارد پارچه ۲۵۰۰ تومان اما اینجا هر یارد پارچه ۶۵۰۰ تومان است. گرانی پارچه تولید داخل مربوط به قیمت مواد اولیه است. درحالی که پارچه های تولید چین بدون کیفیت است، به همین دلیل است که مردم لباس چینی را یکی دو بار می پوشند چون کیفیت ندارد، به استفاده از پوشاک تولید داخل برمی گردند. «خانی» در جمع بندی صحبت های خود نتیجه گیری می کند: «تولیدکننده داخلی در برابر تولیدات چینی به دلیل ارزانی قیمت ها نمی تواند رقابت کند به دلیل ارزانی قیمت ها، بنابراین می توان گفت تأثیر واردات چینی باعث کسادی بازار داخلی می شود. یک پیامدش آن است که طی سال های گذشته تعداد کارگاه های داخلی کاهش یافته و واردات لباس های چینی اضافه شده است. فرآیند دیگرش سال ها رکود در بازار و اشتغال است.»
    پارسیان (شاپرزفا)









    حسن آقایی




    روزنامه کیهان ( [فقط کاربران انجمن قادر به دیدن لینک هستند . برای ثبت نام کلیک کنید..] )
    «« در جهان هیچ چیز بهتر از راستی نیست »»

صفحه 19 از 19 نخستنخست ... 91516171819

کلمات کلیدی این موضوع

پارسیان (شاپرزفا) مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
تبلیغات جذب مدیر
پارسیان (شاپرزفا)
مختصری از ما انجمن پارسیان در حال تغییرات اساسی در روند فعالیت خود می باشد و امید داریم تا دوباره با حضور گرم شما کاربران محترم بتوانیم پارسیان فروم را به جایگاه واقعی خود برسانیم.منتظر خبرهای جدیدی از طرف ما باشید...