لطفا قبل از ايجاد تاپيک در انجمن پارسیان ، با استفاده از کادر رو به رو جست و جو نماييد
فاکس فان دی ال دیتا
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: معرفی انواع ماهی ها

  1. Top | #1
    پارسیان (شاپرزفا)
    jafar آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    کاربر حرفه ای
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    شماره عضویت
    812
    نوشته ها
    236
    میانگین پست در روز
    0.10
    حالت مـن:
    Khonsard
    تشکر ها
    338
    از این کاربر 570 بار در 212 ارسال تشکر شده است.

    موضوع new معرفی انواع ماهی ها

    قزل آلاي رنگين كمان
    قزل آلاي رنگين كمان:

    نام علمي قزل آلاي رنگين كمان Oncorhynchus mykiss مي باشد. در زبان روسي Mykiss به ماهي قزل آلاي رنگين كمان و پولادسر اطلاق مي شود. قزل آلاي رنگين كمان از خانواده Salmonids است و نام عمومي اين ماهي Rainbow Trout مي باشد.



    شكل ظاهري :

    اين گونه بواسطه دارابودن 100 تا 161 فلس در خطوط افقي بر روي بدن ، 8 تا 12 عدد شعاع بر روي باله مخرجي مشهور و شناخته شده است. استخواني كه در قسمت جلويي سقف دهانش است در داراي دندانهاي ميله اي شكلي مي باشد. خالهاي قرمز بر روي بدن ندارد اما خالهاي تيره رنگ كوچكي در پشت و باله هاي انتهايي وجود دارد.باله پشتي داراي 10 تا 12 شعاع است. باله سينه اي داراي 11 تا 17 شعاع مي باشد. آبششهايش داراي 16 تا 22 شيار است. نرهاي اصلاح ن‍ژاد شده پوزه اي کشيده دارند. فك پاييني شان قلاب شكل است و سقف دهانشان به رنگ سفيد مي باشد.



    رنگ آميزي :

    بطور كلي رنگ در آنها بسيار متنوع است. قزل جويبار تيره تر و بيشتر رنگارنگ است نسبت به روشنتري و نقره اي بودن قزل آلاي پولادسر كه در درياها و درياچه ها زندگي مي كنند. برخي از انواع دريايي و درياچه اي علامتهاي نارنجي تا قرمز در پايين فك تحتاني دارند. در پشت و بر روي بالاي پهلويشان داراي رنگ آبي فولادي متمايل به سبز ، زيتوني نقره اي يا قهوه اي هستند. پهلوها و شكم به رنگهاي نقره اي ، خاكستري ، سفيد يا زرد متمايل به سبز مي باشد. طرفين سر و پهلوها مشخصأ برنگ صورتي است. پهلوي ماهي داراي نوار پهني از رنگ صورتي تا قرمز مي باشد يا داراي خطوطي به رنگ ياس بنفش با خالهاي كوچك مشكي است.



    باله پشتي پيه مانند نزديك دم داراي حاشيه و خالهاي مشكي است. ممكن است بر روي باله هاي سينه اي ، شكمي و مخرجي تعدادي خال تيره رنگ یا بدون هيچگونه نشانه مشخصي وجود داشته باشد. باله هاي سينه اي و شكمي اغلب به رنگ نارنجي تا قرمز مي باشند. ماهي هاي تازه از تخم در آمده بسيار تيره هستند و پهلوهاشان داراي قرمز تيره يا زرشكي رنگ است. در قسمت بالاي پهلوي ماهي تعدادي خالهاي تيره وجود دارد. باله پشتي پيه مانند نزديك دم ماهي حاشيه اي مشكي رنگ دارد. بعضي از قزل آلاهايي كه در جويبار زندگي مي كنند برخي از اين نشانه ها را از دست نداده اند.



    اندازه :

    آنها در محيطهاي دريايي يا درياچه ها بوزني معادل 25 كيلو و 800 گرم در طول 122 سانتيمتر مي رسند. اما در جويبارها كوچكتر هستند.



    شرايط محل سكونت :

    ماهي قزل آلای رنگین کمان در رودخانه يا جويبارهايي كه در آن آبگيرها و مناطق كم عمق وجود داشته باشد، يافت مي شود. برخي از آنها در درياچه ها زندگي مي كنند. مثلأ در كانادا به آنهايي كه در رودخانه ها زندگي مي كنند Kamloops و به ديگرانشان كه به دريا مي روند Steelhead مي گويند. آنها مي توانند دماي 24 درجه سانتيگراد را تحمل كنند اما براي قزل آلا محيط بسيار گرمي است. آنها دماي زير 20 درجه سانتيگراد را ترجيح مي دهند. نوع دريايي آن معمولأ بين 1 تا 4 سال در آبهاي ساحلي در مناطقي كه عمق آب ، سطحي تا متوسط است مي گذرانند و پس از آن به آبهاي شيرين باز مي گردند. برخي از آنها به جويبارها باز مي گردند و پس از گذراندن چند ماهي به دريا مراجعه مي كنند. قزل آلاي پولادسر زمستان را در دريا و در بهار جهت تخم ريزي به جويبار ها باز مي گردد.



    سن و ميزان رشد :

    با توجه به محل سكونت عمر متفاوتي دارند. در برخي از از درياچه ها بيش از 11 سال عمر مي كنند. اما تنها 3 تا 4 سال را در جويبارها و درياچه هاي كوچك مي گذرانند. رشد آنها با توجه به شرايط زيست محيطي به عواملي از قبيل : طول درياچه ، جويبار يا عمر درياچه ، مواد غذايي در دسترس ، بلندي از سطح دريا ، شرايط دما ، عرض جغرافيايي ، وسعت ، رقابت و تعامل با ديگر گونه ها و مانند آن بستگي دارد. بلوغ نيز با توجه به شرايط محيطي متغير است. در برخي از نرها علائم بلوغ در 9 ماهگي در آبهاي گرم جنوبي مشاهده شده است. اما بطور معمول در 3 تا 5 سالگي به سن بلوغ مي رسند.

    ماهيهاي درياچه نئور نرخ رشدي معادل 7720 گرم در 3 سال و بيشتر را دارند. زيرا ميگوهاي آب شيرين غذايي عالي را براي آنها فراهم مي كنند. در درياچه تار منابع غذايي فقير مي باشد و بيشتر ماهيها از حشرات سطح آب تغذيه مي كنند لذا رشدشان ظرف 2 سال تنها 1400 تا 2300 گرم است.
    كپور معمولی كپور معمولی :

    كپور معمولی با نام علمی Cyprinus Carpio یك ماهی شایع آب های شیرین می باشد. خانواده كپور نامشان را از واژه لاتین Cyprinidae گرفته اند. زادگاه اصلی این ماهی در اروپا و آسیا می باشد و از این مناطق به تمام گوشه و كنار جهان توسعه یافته اند.

    آنها میتوانند تا حداكثر طولی معادل 120 سانتیمتر رشد نمایند و به حداكثر وزنی معادل 37300 گرم در سن 47 سالگی برسند. آنها وحشی اند واهلی نمی شوند. اگر چه در شرایط محیطی گوناگون مقاوم هستند اما مقدار آب زیاد را همراه با جریان كند یا راكد و البته گوارا و گیاهان بستر را ترجیح میدهند. آنها تمایل دارند تا در دسته های 5 تایی و بیشتر باشند و بطور طبیعی در اقلیم معتدل در آبهای شور و شیرین با PH 5/7 – 7 و سختی dGH 15- 10 زندگی می كنند. دامنه دمای ایده‌آل آنها بین 24 – 3 درجه سانتی‌گراد می باشد.

    كپور معمولی بخوبی دیگر انواع كپور همانند كپور آیینه ای (با فلسهای كم و درشت در یك ردیف كه بر روی تك خط مرئی در طرفین ماهی امتداد دارند و زادگاه اصلی آنها كشور آلمان است.) ، كپور چرمی (بدون فلس به غیر از نزدیكی باله پشتی) و كپور تمام فلس همه چیز خور است و تقریبأ به هر چیزی كه برخورد میكند آن را می خورد. از خوردن دانه های گیاهان ، گیاهان آبی ، حشرات ، سخت پوستان یا ماهی مرده لذت می برند.

    یك ماهی بالغ در یك تخم ریزی میتواند 300.000 تخم بگذارد. جوانترها به واسطه ماهیان شكارچی همانند سوف ، اردك ماهی ، اسبله (گربه ماهی) و غیره در محیط شكار می شوند





    تغذيه :

    غذاي آنها معمولأ شامل : حشرات ، پلانگتنها ، خرچنگها ، كرمهاي آبي و خاكي ،‌ حلزونها ، زالوها ، تخم ماهيها و ديگر ماهيها مي باشند. آنها علاقه وافري به ماهي كيلكا و سگ ماهي دارند كه شايد به همين خاطر صيد با آنها مطلقأ ممنوع مي باشد. در درياچه گهر ملاحظه كردم كه حتي از خمير نان نيز روي بر نمي گردانند.



    پراكندگي در آبهاي ايران :

    ماهي قزل آلاي رنگين كمان در حدود سال 1966 به كشور ايران بصورت فراوري تخم آن چون محصول تجاري وارد شده است. آنها امروزه يك ماهي شايع در ايران مي باشد. ذخاير آنها بوسيله توليد و رهاسازي حمايت و نگهداري مي شوند و بعضي از مواقع بصورت طبيعي تكثير مي يابند. هر كجا كه شرايط دمايي در رشته كوههاي البرز و زاگرس مناسب باشد آنها مي توانند يافت شوند.

    آقاي اِستَندفورد ملاحظه نمود كه با وجود برخي از گونه هاي همه چيز خوار و سازگاري آنها در كنار جمعيتهاي بزرگ گونه هاي ديگر به اين نتيجه رسيد كه احتمالأ ماهي قزل آلا نيز مي تواند با شرايط وفق يابد. استندفورد گفت كه جمعيتهايي از آنها در درياچه تار در رشته كوه البرز و درياچه گهر در رشته كوه زاگرس و غيره زنده مانده اند.

    ماهي سوف ماهی سوف :

    ماهی سوف (Zander) همچنان قسمتی از معمای این گونه است كه بارها در سرتاسر جهان مورد آزار واقع شده و پایان زننده ای از لحاظ سیاست بهره برداری در انتظار اوست. در اروپا سوف یك ماهی ورزشی است و قدر آن دانسته شده است. چنانكه یك خوردنی عالی است. بسیاری از خصوصیات ماهی های سوف حاجی طرخان (Perch) و Ruffe را داراست. یك سوف صید شده منحصر به فرد باید حداقل بیش از 10 سال سن و وزنی بالغ بر 4500 گرم داشته باشد.هر چند تعداد زیادی از آنها کوچک هستند اما بیشتر ماهیگیران با صید سوفهایی به وزن 3 تا 5 کیلوگرم خوشحال می شوند. البته تروفه های بالای 8 كیلوگرم به تعداد كم در سرتاسر جهان یافت می شوند. مثلأ آخرین ركورد صید سوف در انگلستان ، وزنی معادل 8780 گرم داشته است و در ایران اینجانب آخرین رکوردی که از ماهی سوف با مدرک مشاهده کردم به وزن 6 کیلوگرم و بطول 97 سانتمتر بوده است و در یاچه سد 15 خرداد صید شده است.

    مشخصات عمومی :

    ماهی سوف گونه ای از ماهی با نام علمی Lucioperca است . ماهی سوف بزرگترین عضو خانواده گسترده (Percidae) (ماهیان باله خاردار خوردنی آبهای شیرین) است. این ماهی به وزنی معادل 20 کیلوگرم و به طولی بیش از 100 سانتیمتر می رسد. نام عمومی ماهی سوف در اروپا Pike-Perch می باشد كه شاید سرچشمه آن شباهت ظاهری این ماهی با اردك ماهی است. اما حقیقت این است كه آنها هیچ پیوندی با یكدیگر ندارند. سوف آنچه كه بعضی‌ها باور دارند نمی‌باشد. اردك ماهی و سوف دو گونه متفاوت می‌باشند. اما از لحاظ شكل ظاهری جزء یك دسته هستند. ماهی سوف ساكن بومی اروپای شرقی و آسیای مركزی است. یك گونه محلی در شرق اروپا بیش از گسترش این ماهی در غرب اروپا وجود داشته كه خویشاوندی نزدیكی با ماهی سوف داشته است كه آن نوعی اردك ماهی با نام چشم مات Walleye بوده است كه اغلب با یكدیگر اشتباه می شوند والبته بسیاری نیز از این اشتباه سود اقتصادی برده‌اند. مثلأ در سال 2004 میلادی تعدادی از رستورانهای میناپولیس واقع در شرق میناسوتای آمریکا ماهی سوف وارد کرده بودند و آن را بجای وابسته نزدیکش Walleye برای مردم سرو کرده بودند. این بخاطر آن است که مزه این دو ماهی کاملأ شبیه به یکدیگر است. لازم بذكر است كه زیستگاه اصلی Walleye در كانادا و آمریكا است.

    آنها در قسمتهای كم عمق نسبتأ كوچك و نزدیكی كف در قسمتهای مركزی و پست مسیر رودخانه زندگی می‌كنند. آنها برتریشان را در مكانهای ماسه‌ای وزیر تخته سنگها و مخفیگاههای مناسب آشكار می‌كنند و در هر كجای ممكن روزشان را سپری می‌كنند. آنها آبهای شور و مخازن آب (استخرها) را تحمل می‌كنند. فعالیت اصلی آنها در نزدیكی غروب و صبح زود می‌باشد.


    مشخصات ظاهری :

    پشت آنها معمولأ برنگ خاكستری یا قهوه‌ای با خالهای مشكی در نوارهای تیره است. كوچكتر بودن این نوارها نسبت به سوف حاجی طرخان به خوبی مشخص می‌باشد. این نوارها در ماهیان جوانتر واضحتر هستند در صورتیكه با رسیدن به سن بلوغ كاملأ ناپدید می‌شود. پهلوهای ماهیهای جوانتر نقره‌ای است در صورتیكه ماهیهای مسن تر رنگ طلایی مایل به سبز دارند. سطح زیرین (شكم) و بالهای پایینی به رنگ سفید می‌باشد. اگرچه در بعضی از اوقات به مقدار بسیار كم متمایل به آبی است.باله های پشتی مخصوصأ باله خاردار بعد از سن بلوغ خالهایی مشكی را با پشت زمینه زرد و خاكستری حمل می‌نماید. دم نیز دارای لكه های خاكستری است.

    چشم :

    طراحی چشمها و دندانهایشان به گونه ای است كه تعداد كمی از قربانیان اجازه فرار خواهند یافت. چشمان نسبتأ بزرگی نسبت به اردك ماهی دارند كه ظاهر شیشه مانند عجیب دارد زیرا در پشت مردمك چشمشان یك ماده منعكس كننده وجود دارد كه در هنگام شب میزان حساسیتشان را در نور ضعیف افزایش می‌دهد و به آنها كمك می نماید تا بیشترین بهره را در شرایط نور ضعیف ببرند و بدین خاطر اغلب شبانه به تغذیه می پردازند. در مكانی كه نور شدید وجود دارد ماهی سوف یافت نمی‌شود لذا اختلاف زیادی از لحاظ محل سكونت با ماهی‌های دیگر دارند.

    دندان :

    در سالهای اولیه زندگیشان چهار دندان جلویشان رشد می نماید كه با آنها به ربودن طعمه هایشان اقدام می كنند و قبل از هوشیاری طعمه هایشان ، آنها را می بلعند و به جیره غذایشان كه مقدار كمی از منابع غذایی فراوان موجود می باشد وفق می‌یابند. از آرواره های غار مانند نسبتأ كوچكی نسبت به اردك ماهی برخورداراست اما دندانهای آنها جبران این سایز را می‌نمایند. در جلوی آرواره های بالایی و پایینی دو جفت دندان نیش مانند یافت می‌شود. آنها در آرواره های فوقانی وتحتانی در تورفتگی هایی گنجانده شده‌اند.كه بوسیله آنها شكار را سوراخ و زخمی می‌نمایندكه وارد كردن این ضربه جراحت كشنده ای به دنبال خواهد داشت و سپس آن را نگه می‌دارند.

    تغذیه :

    ماهی سوف در سالهای اولیه زندگی یك نمونه خوب از یك ماهی درنده ومتفاوت از اردك ماهی در هوش می باشد چراكه او تمایل دارد تا در دسته های متراكم و دسته های تجمع یافته به شكار بپردازد تا در آن انبوه و تجمع ، یك دسته از ماهیان را در جای كم عمق احاطه و به آنها حمله نمایند. وقتی كه آنها به وزنی بیش از 4500 گرم می‌رسند به نظر می‌آید كه گوشه گیر می‌شوند و طعمه های عاقلانه و در دسترس را انتخاب می كنند كه این می تواند مبین بخشی از هوش این ماهی باشد. آنها بسیار سرسخت به شكار هستند. این عمل به اكوسیستم كمك می نماید چراكه با از پا درآوردن ماهیهای رشد نیافته و ضعیف ، معیوب و مریض اجازه میدهند تا ماهیان سالم رشد نمایند. همچنین همانند اردك ماهی تمایل دارند تا نمونه های بزرگ و جالب اینكه اغلب از انواع خودشان را از پای درآورند مخصوصأ ماهی هایی با وزن بیش از 500 گرم.

    جیره غذایی ماهی سوف تا اندازه زیادی به غذای در دسترس او بستگی دارد. هر گونه ای از ماهی ،‌ شكار بسیار خوبی برای آرواره های دنداندار ماهی سوف می‌باشد حتی نوع خودش. آنها علاقمند به نمونه های كوچكتر هستند مخصوصأ ماهیهای قنات ،‌ دهان گشاد رودخانه‌ای ،‌ هم خویشان و Ruffe . آنها ماهیهای كوچكتر را ترجیح می‌دهند غیر از آنكاری كه اردك ماهی انجام می‌دهد و طعمه هایشان را از طرف دو یا طرفین ماهی دنبال می‌كنند و گیر می‌اندازند و بدین روش صید می‌نمایند. آنها طعمه را از قسمت سر یا دم می‌بلعند. نمی‌چرخند آن روشی است كه اردك ماهی انجام می‌دهد. هر ماهی را كه نمی‌توانند ببلعند از دهان خارج می‌كنند. آنگاه با پیوستن گرهی از همنوعان به هم لاشه را تكه تكه می‌نمایند. ماهی سوف میگوهای آب شیرین را نیز می‌خورد. شكاری كه گاهی از اوقات فرار می‌كند بواسطه زخمهایی كه برداشته می‌میرد و بعضی‌ها بغلط بیان می‌كنند كه صوف از روی حماقت كشته است.

    ماهی سوف رجحان و كامیابی بهتری در آبهای رنگی (مانند آبهای كدر و یا وجود گیاهان فراوان در آب) دارند خصوصأ آبهای روان. دلیل این مدعا وجود گیاهان فراوان در دریاچه سد 15 خرداد در ایران و دریاچه Norfolk و Cambridge در كشور انگلستان می باشد. با وجود كارایی فراوان در شكار دارای دوام و طاقت نمی باشند و مد دریا ، دما و آبهایی كه حجم اكسیژنشان كم است را دوست ندارند.

    تخم ریزی :

    در ماههای مارس (فروردین) و آوریل (اردیبهشت) وقتیكه دمای آب به 12 تا 14 درجه سانتیگراد می‌رسد ماهیهای نر و ماده تداركات تخم ریزی را فراهم می‌كنند. ماهیهای ماده در مدت سه سال و ماهیهای نر ظرف یكسال بالغ می‌شوند. ماهی سوف تخمهای زرد كمرنگ خود را بصورت انبوه بر روی گیاهان ، ماسه و سنگها می‌ریزد. زمانیكه موقعیت تخم‌ریزی مناسبی را می‌یابد آنجا خانه اوست و بیدرنگ در آنجا تخم‌ریزی می‌كنند. ماده‌ها بین000/100 تا 000/850/1 تخم می‌گذارند. قطر این تخمها در حدود 1.6 میلیمتر است. تخمها چسبناك هستند و در كف آب به یكدیگر می‌چسبند. همچنین برروی گیاهان آبزی كه بوسیله ماهی نر تمیز شده است تخم ریزی می‌كنند. ماهی نر از تخمهای ته نشین شده پاسداری می‌نماید و آنها را جابجا میكند تا تخمها بعد از 10 – 5 روز به بچه ماهی تبدیل شوند سپس از محتویات درون كیسه ها تغذیه می كنند تا رشد نمایند. بعد از آن از انواع خودشان ، تخم حشرات كوچك و تخم یا نوزادان ماهی های دیگر تغذیه می نمایند. پس از شروع به شنا از موجودات زنده پلنگتونی تغذیه می‌كنند. این روش را پس از اینكه به طولی در حدود 3 تا 5 سانتیمتر رسیدند به روش تغذیه از شكار عوض می‌نمایند. در ابتدا آنها به شكار تخم ماهی آنگاه انواع بچه ماهی می‌پردازند. آنها قادر نیستند تا طعمه های بزرگ را ببلعند چراكه آنها گلویی كوچك دارند. این یك واقعیت است كه ماهی سوف گونه های با ارزش اقتصادی را كمتر شكار می‌كند و غذای آنها از تبدیل خود ، به خودشان فراهم می‌شود لذا گوشتی بسیار لذیذ دارند و برای بخشی از ماهیگیران (خصوصأ ماهیگیران غیر ورزشی و سودجو كه به هر وسیله ممكن مانند دام ، سم وغیره به نابودی نسل این ماهی زیبا با ارزش غذایی فراوان می‌كوشند) سود فراوانی را بهمراه دارد. جالب است بدانیم كه در اروپا هر ساله بیش از 000/10 تن ماهی سوف صید می‌شود.



    اسبله يا گربه ماهي اروپايي اسبله :

    گربه ماهی اروپایی یا اسبله (Silurus Glanis) یک ماهی آب شیرین بدون فلس است که بواسطه سرتخت و دهان بزرگ و گشادش قابل تشخیص می باشد. دهان او شامل خطوطی از دندانهای کوچک بیشمار است. دو سبیل بلند در طرفین فک بالایی و چهار سبیل کوتاه در طرفین فک پایینی اش قرار دارد. آن دارای یک باله مخرجي بلند است که تا باله دم ادامه می یابد و داراي شعاع هايي بين 84-92 عدد مي باشد. یک باله پشتی کوچک نوک تیز نسبتأ خیلی جلوتر قرار گرفته است كه تعداد شعاع هاي نرم آن حدود 3-5 عدد است. اسبله از باله های سینه ای برای گرفتن شکار استفاده می کند. با این باله ها یک گرداب کوچک ایجاد می کنند تا تعادل طعمه را بر هم زنند که نتیجه آن فروبلعیدن راحت شکار در حلق بزرگ ماهی است. اسبله دارای پوست بسیار لیز سبز مایل به قهوه ای است. زیر شکم آنها به رنگ سبز کمرنگ یا سفید می باشد. گربه ماهی اروپایی بیش از 30 سال عمر می کند و شنوایی بسیار خوبی دارد.



    تخم ریزی از اوایل فروردین تا اردیبهشت و درمناطق پوشیده از گیاهان آبزی صورت می‌گیرد و تخم ریزی در دمای ۱۸ درجه سانتيگراد می‌باشد. جنس‌های نر وماده در کنار ساحل که پوشش گیاهی فراوانی دارد محل مناسبی را انتخاب می‌کنند. اسبله ماده بیش از 30.000 تخم بر هر کیلوگرم از وزن بدن، تخم تولید می کند. ماهی نر از آشیانه (محل تخم ریزی) محافظت می کند تا بچه ماهی ها سر از تخم در آورند که بسته به درجه حرارت آب می تواند از 3 تا 10 روز به طول انجامد.

    اسبله با تغذیه از کرمها ، شکم پایان ، حشرات ، سخت پوستان و ماهیها به زندگی خود ادامه می دهد. همچنین قورباغه ها ، موشها ، موشهای صحرایی ، پرندگان آبزی مانند اردکها و مدفوع انسانها و حیوانات را نیز می خورد.



    محل سکونت :

    اسبله ها در دریاچه های بزرگ و عمیق و رودخانه های با جریان کند زندگی می کنند. ترجیح میدهد تا در مکانهایی از قبیل مجراها یا حفره های بیستر رودخانه و نزدیکی درختان غرق شده و غیره اقامت نماید. در نزد اروپائیان یک ماهی خوردنی است و نیز آنها را در استخرهای پرورش ماهی نگهداری می کنند. البته علمای شیعه بنا به عللی از جمله عدم وجود فلس بر روی سطح بدن این ماهی خوردن آن را حرام می دانند ولی برادران اهل تسنن از گوشت آن تا جایی که من می دانم، استفاده می نمایند. اسبله در دامنه وسیعی از مناطق مرکزی ، جنوبی و شرق اروپا و نزدیک بالتیک و همچنین در دریای خزر و رودخانه های منتهی به آن یافت می شوند.



    اندازه :

    این ماهی به طولی بیش از 3 متر و به وزنی بیش از 250 کیلوگرم دست می یابد که از لحاظ جسه دومین ماهی بزرگ در آبهای شیرین بعد از ماهیهای خاویاری از جمله فیل ماهی است (البته در برخي از منابع به طولي بيش از 5 متر و وزني بيش از 300 كيلوگرم نيز اشاره شده است). بهرحال یک چنین طول بزرگی بندرت یافت می شود اما تا قدری موثق از 19 کشور در این اندازه گزارش شده است. بیشتر اسبله ها سایزی حدود 130 تا 160 سانتیمتر دارند. ماهیهای بیش از دو متر معمولأ بندرت وجود دارند.

    تنها اندکی از آنها بطور استثنایی تحت شرایط خوب زندگی می توانند به طولی بیش از 2 متر برسند. آنها در مناطقی که دارای آب و هوای معتدل ، فاقد بازار آزاد و غذایی لذیذ محسوب نمی شوند ، بسیار خوب رشد می کنند. رکورد صید این ماهی که در دانوب کشور رومانی صید شده ، طولی حدود 3 متر و وزنی حدود 220 کیلوگرم داشته است.



    ماهی زرده پر زرده پر :

    زرده پرها گروهی از کپور ماهیان بزرگ آبهای شیرین هستند و با نامهاى زردك و سس ماهى نیز معروف است. تقریبأ تمام خانواده دسته Barbus در مقایسه با کپور که بطور نمونه در لجنهای بستر استخرها و آبهای آرام ساکن می شوند ، زرده پرها معمولأ در بسترهای شنی و سنگی در آبهایی با جریان تند با حجم اکسیژن حل شده بالا یافت می شوند. یک زرده پر بالغ طولی بین 25 تا 105 سانتی متر و وزنی بین 200 گرم تا 10 کیلوگرم دارد. اگرچه وزنهای حدود 1 تا 2 کیلوگرم بیشتر معمول هستند. اندازه زرده پرها در رودخانه های بزرگ از این نیز تجاوز می کند.

    مشخصات ظاهری :

    بدنش كشیده و از طرفین كمى فشرده است. سر و فلس هاى بزرگى دارد. رنگ پشت آن قهوه اى تیره در طرفین زرد و در ناحیه شكم سفید است. علت نامگذارى آن باله هاى زردى است كه دارد. دهانش در زیر قرار گرفته است. زرده پرها دارای دو جفت سبیل می باشند. یک جفت سبیل بلند در جلوی دهانشان واقع شده که بوسیله آن می توانند به راحتی موقعیت خود را در مسیر حرکتیشان تشخیص دهند و یک جفت سبیل کوتاهتر در زیر چانه دارند. نوع دیگری از زرده پر در حوضه خزر وجود دارد كه سرى پهن و اندازه اى بزرگ تر دارد اما اخیراً بسیار كمیاب است، این دو گونه را از روى موقعیت باله پشتى مى توان شناسایى كرد كه در گونه مورد بحث ما برخلاف آن گونه دیگر نسبت به سر ، به دم نزدیك تر است. نوع دیگر همیشه در قسمت هاى میانى رودخانه كه داراى بستر قلوه سنگى و دماى متوسط ۱۵ تا ۲۰ درجه سانتیگراد به سر مى برد. از مواد گیاهى، بذر علوفه، حشرات آبزى، سخت پوستان كف زى و بچه ماهى ها تغذیه مى كند. نرها در ۴ سالگى و ماده ها در ۵ سالگى بالغ مى شوند. ماهى نر در زمان تخم ریزى روى سر و بدن برجستگى هاى مرواریدى دارد.

    زرده پرها بیشتر در رودخانه های اروپا و آسیای مرکزی زندگی می کنند. آنها همچنین در آفریقا نیز یافت می شوند. نام Barbel از واژه لاتین Barba به معنی ریش یا هرگونه برآمدگی تیز شبیه مو استنتاج شده است که اشاره به حسگرهای مو مانند رشد کرده در طرفین دهان زرده پر دارد.

    تخم ریزی :

    تخم ریزى عمدتاً از خرداد تا تیر انجام مى شود. به طور گروهى وارد رودخانه مى شوند و در نقاط كم عمق تخم ریزى مى كنند. ۳ تا ۹ هزار تخم مى گذارند كه زرد رنگ و چسبناك است و به سنگ ها و گیاهان مى چسبد. نسبت جنسى نر به ماده هفت به یك است. مخصوص حوضه خزر و آرال است. تابستان ها در نبود ماهى سفید بازار دارد. گوشت آن داراى استخوان هاى ریز زیاد اما خوشمزه است. باید توجه داشت كه تخم هاى آن سمى بوده و خوردنش باعث تهوع و سرگیجه مى شود.

    گونه های زرده پر :

    زرده پر ها دارای گونه های زیادی هستند که به شرح ذیل می باشند :

    آسیا :

    1- زرده پر کریمین Barbus tauricus که در رودخانه سالجیر در شبه جزایر کریمین یافت می شوند. همچنین یک زیرگونه با نام زرده پر کوبان Barbus tauticus kubanicus در بالادست و میانه رودخانه کوبان در روسیه یافت می شود.


    2- زرده پر آرال Barbus brachycephalus که در آسیای مرکزی یافت می شود و زیر گونه آن Barbus brachycephalus caspius یا زرده پر کاسپین یا زرده پر خزری است که در دریای خزر زندگی میکنند.


    3- زرده پر بیولاتمای Barbus capito capito در رودخانه کورا در قفقاز و ارس یافت می شود.


    4- زرده پر تِرک Barbus cisaucasicus که در رودخانه کومای روسیه یافت می شود.


    5- زرده پر ترکستان Barbus conocephalus که در رودخانه زراوشان یافت می شود.


    6- زرده پر گاکچا Barbus goktschaicus که در دریاچه گاکچا (دریاچه سِوان) در ارمنستان یافت می شود.


    7- زرده پر کورا Barbus lacerta که در روسیه یافت می شود.


    8- زرده پر هیمری Barbus luteus که ساکن بومی رودخانه های بین النهرین است.


    اروپا :

    1- Barbus Barbus یک زرده پر بومی در کشور انگلستان است که بعنوان یک ماهی ورزشی محسوب می گردد.

    2- زرده پر مدیترانه ای Barbus meridionalis که در حقیقت در کشورهای اسپانیا ، فرانسه ، لهستان ، رومانی و اکراین یافت می شود.

    3- Barbus sclateri به زرده پر اروپایی مشهور شده است.

    4- زره پر ایتالیایی Barbus tyberinus نام دارد.

    5- زرده پر آلبانیایی Barbus albanicus و گونه های دیگری همچون Barbus prespensis یا زرده پر پرسپا در کشور یونان شناخته شده است.

    6- زرده پر ایبری Barbus comizo در اسپانیا و پرتغال یافت می شوند


  2. 2 کاربر مقابل از jafar عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند .

    Admin (Tuesday 21 October 2008-1), moderator (Tuesday 21 October 2008-1)

پارسیان (شاپرزفا) مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
خرید دستبند پاور بالانس دستبند مغناطیسی پاور بالانس اصل
خرید اینترنتی خرید اینترنتی را با فروشگاه سامان خرید تجربه نمایید
خرید هندزفری تغییر صدا خرید اینترنتی هندزفری تغییر صدا
خرید آموزش زبان انگلیسی خرید اینترنتی آموزش زبان انگلیسی
خرید پودر بومبا خرید اینترنتی پودر بومبا
تبلیغات جذب مدیر
مختصری از ما انجمن پارسیان در حال تغییرات اساسی در روند فعالیت خود می باشد و امید داریم تا دوباره با حضور گرم شما کاربران محترم بتوانیم پارسیان فروم را به جایگاه واقعی خود برسانیم.منتظر خبرهای جدیدی از طرف ما باشید...