لطفا قبل از ايجاد تاپيک در انجمن پارسیان ، با استفاده از کادر رو به رو جست و جو نماييد
فاکس فان دی ال دیتا
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

موضوع: دیابت

  1. Top | #1
    پارسیان (شاپرزفا)
    sina آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Sep 2007
    شماره عضویت
    78
    نوشته ها
    125,905
    میانگین پست در روز
    52.18
    حالت مـن:
    Khejalati
    تشکر ها
    13,655
    از این کاربر 39,986 بار در 29,562 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض دیابت

    دیابت - بخش نخست

    دیابت شیرین(DIABETES MELLITUS):

    دیابت به شماری از بیماریها که با مشکلات هورمون انسولین درگیر میباشند، اطلاق میگردد. بطور طبیعی لوزالمعده و یا پانکراس(PANCREAS) با آزاد کردن هورمونهای انسولین (با کاهش قند خون) و گلوکاگون (با افزایش قند خون) قند خون بدن را تنظیم میکند.

    انسولین(INSULIN): یک هورمون پروتئینی است که از 51 آمینو اسید تشکیل شده است. این هورمون از سلولهای بتا در جزایر لانگرهانس پانکراس ترشح میگردد. اهداف اصلی آن سلولهای کبدی، عضلانی و چربی بوده و کارکرهای آن به قرار زیر است:

    1- تحریک کبد و سلولهای عضلانی به ذخیره گلوکز بصورت گلیکوژن.

    2- تحریک سلولهای چربی به سنتز چربی ها از اسید های چرب و گلیسرول.

    3- تحریک سلولهای عضلانی و کبد به سنتز پروتئین از آمینو اسید ها.

    4- بازداری کبد و کلیه از سنتز گلوکز از منابعی غیر از کربوهیدرات ها (مانند پیروئیک اسید، گلیسرول، اسید لاکتیک و برخی اسید های آمینه) که به آن گلیکونئوژنز(GLYCONEOGENESIS) میگویند.

    گلوکاگون(GLUCAGON): از سلولهای آلفا در پانکراس ترشح میشود. کارکردهای گلوکاگون شامل موارد زیر است:

    1- تحریک کبد و سلولهای عضلانی به تبدیل گلیکوژن به گلوکز که به آن گلیکوژنولیز(GLYCOGENOLYSIS) میگویند.

    2- تحریک سنتز گلوکز از منابعی غیر از کربوهیدراتها به روش گلیکونئوژنز.



    پارسیان (شاپرزفا)


    عملکرد انسولین:

    پس از صرف غذاگلوکز (قند) غذا باعث تحریک پانکراس به آزادسازی انسولین میشود. نقش اصلی انسولین کمک به ورود برخی مواد مغذی به ویژه گلوکز به درون سلولهای بدن میباشد. سلولهای بدن گلوکز و دیگر مواد مغذی را بعنوان منبع انرژی مصرف میکنند هنگامی که گلوکز وارد سلولها میگردد میزان قند خون نیز کاهش می یابد. این کاهش قند خون به سلولهای بتا علامت میدهد تا ترشح انسولین را کاهش دهند، تا شما دچار افت بیش از اندازه قند خون یا همان هیپوگلیسمی نگردید.برعکس هنگامی که شما گرسنه هستید سلولهای آلفا واقع در پانکراس با آزاد سازی هورمون گلوکاگون باعث افزایش قند خون میگردند.

    چگونگی عملکرد انسولین:

    انسولین به منزله کلیدی است که با اتصال به گیرنده انسولین بروی دیواره سلولها، دروازه منتقل کننده های گلوکز را می گشاید. مراحل ورود گلوکز به داخل سلول به قرار زیر است:

    1- اتصال انسولین به گیرنده انسولین.

    2- گـیـرنـده انـســولین یـک مـاده شیـمـیـایـی بـهپارسیان (شاپرزفا)
    پروتئینی موسوم به IRS می افزاید.

    3- پروتئین IRS آنزیم کیناز را فعال میکند.

    4- آنزیم کیناز نیز منتقل کننده گلوکز را فعال و باز
    میکند.

    5-گلوکز به داخل سلول انتقال می یابد.




    پارسیان (شاپرزفا)




    نکته:گلوکز منبع اصلی انرژی در بدن میباشد و مغز منحصرا انرژی خود را از سوزاندن گلوکز تامین میکند.

    چگونه دیابت ایجاد میگردد:

    1- پانکراس انسولین ترشح نمیکند.

    2- پانکراس میزان اندکی انسولین ترشح میکند.

    3- پانکراس انسولین به اندازه کافی ترشح میکند، اما سلولهای بدن به آن پاسخ نداده و قادر به تشخیص آن نیستند (مقاومت انسولین).

    انواع دیابت:

    1-دیابت تیپ 1.

    2-دیابت تیپ 2.

    3-دیابت حاملگی.

    دیابت (وابسته به انسولین) تیپ 1 (TYPE 1):

    یک بیماری خود ایمنی میباشد. در این حالت سیستم ایمنی بدن به اشتباه به سلولهای بتا که انسولین تولید میکنند حمله ور شده و آنها را نابود می سازند. در افراد مبتلا به دیابت نوع 1، پانکراس قادر به ترشح انسولین نبوده و بایستی مادام العمر و بطور روزانه به خود انسولین تزریق کنند. علت این امر ناشناخته بوده اما عوامل ژنتیکی و محیطی مانند یک سم و یا ویروس سبب میگردد سیستم ایمنی به اشتباه به سلولهای بتا هجوم آورند. فیبرزو کیستی، التهاب پانکراس، مصرف زیاد الکل و یا جراحی پانکراس نیز میتواند از علل دیگر آسیب به سلولهای بتا باشند. در دیابت تیپ 1 گلوکز وارد سلولها نمیشود، چراکه انسولین موجود نمیباشد. هنگامی که گلوکز در خون تجمع می یابد، سلولهای بدن دچار بی غذایی گردیده و همچنین باعث افزایش سطح گلوکز خون یا همان هایپرگلیسمی (HYPERGLYCEMIA) میگردد.

    میزان شیوع:

    10-5 درصد موادر دیابتی ازنوع تیپ 1 میباشد. شیوع آن در مردان و زنان برابر میباشد. از آنجایی که بیشتر در سنین زیر 20 سال بروز می یابد به آن دیابت جوانان نیز اطلاق میگردد. البته دیابت نوع 1 میتواند در تمام سنین روی دهد. همچنین دیابت تیپ 1 در سفید پوستان بیشتر از سیاه پوستان شیوع دارد.

    علایم دیابت تیپ 1:

    1- افزایش احساس تشنگی.

    2- افزایش احساس گرسنگی بویژه پس از مصرف غذا.

    3- خشکی دهان.

    4- تکرار ادرار.

    5- کاهش وزن بدون علت.

    6- خستگی.

    7- تاری دید.

    8- عفونت تکرار شونده پوست،مجاری ادرار و تناسلی.

    9- درد شکم.

    10- احساس تهوع و استفراغ.

    11- تنفس دشوار، عمیق و کند. و تنفس بیمار بوی استون و میوه ای میگیرد.

    12- از دست رفتن هشیاری، تشنج و لرز (نادر)

    13- کند شدن روند التیام و ترمیم بریدگیها و جراحات.

    14- خارش پوست به ویژه در نواحی تناسلی و کشاله ران.

    15- کرختی و سوزن سوزن شدن دستها و پاها.

    16- ناتوانایی جنسی در مردان.

    17- کاهش اشتها.

    نکته:علایم بطور ناگهانی و شدید خواهند بود.

    دیابت (غیر وابسته به انسولین) تیپ 2(TYPE 2):

    در این حالت انسولین تولید میگردد اما یا انسولین مترشحه مقدارش ناکافی بوده و یا سلولهای بدن قادر به استفاده از آن نیستند. عوامل ایجاد آن ناشناخته است اما عامل وراثت در آن دخیل است.

    میزان شیوع:

    شایعترین نوع دیابت است و 90 تا 95 درصد افراد دیابتی به این نوع دیابت دچار هستند.این دیابت بیشتر در افراد بالای 40 سال و دچار اضافه وزن بروز میکند، اما افراد لاغر نیز ممکن است به آن مبتلا گردند.

    علایم:

    علایم آن مشابه علایم تیپ 1 میباشد اما یا علایم مشهود نیست و یا بتدریج خودشان را ظاهر میسازند.



    پیش دیابتی(PRE-DIABETES):

    پیش از آنکه افراد مبتلا به دیابت نوع دوم گردند، دچار عارضه بدون علامتی موسوم به پیش دیابت و یا تحمل گلوکز مختل میگردند. در این حالت میزان قند خون از حالت طبیعی بالاتر است ،اما نه آنقدر بالا که دیابت نامیده گردد. تشخیص و درمان آن حائز اهمیت است چرا که از بروز دیابت نوع 2 پیشگیری بعمل می آورد.

    چه کسانی دارای ریسک ابتلا به دیابت نوع 2 بوده و بایستی برای پیش دیابت آزمایش دهند:

    1- افراد بالای 45 سال سن.

    2- افرادی که دارای سابقه خانوادگی دیابت تیپ 2 میباشند.

    3- افرادی که دچار اضافه وزن میباشند (به ویژه در ناحیه شکم) و شاخص توده بدن آنها بالای 25 است.

    4- زنانی که مبتلابه دیابت حاملگی بوده اند و یا کودکی با وزن بیش از 9 پوند بدنیا آورده اند.

    5- زنانی که مبتلا بهش نشانگان پلی کیستیک تخمدان میباشند.

    6- افراد با کلسترول، تری گیسیرید و فشار خون بالا.

    7- افراد کم تحرک.

    8- افراد در معرض استرس.

    علایم پیش دیابت:

    اغلب فاقد علامت است اما تشنگی غیر عادی، تکرار ادرار، تاری دید و خستگی میتواند از علایم هشدار دهنده باشد.



    دیابت حاملگی(GESTATIONAL DIABETES):

    این دیابت تنها در خانمهای باردار بروز می یابد (بیشتر در 3ماهه سوم حاملگی). تغییرات هورمونی حین بارداری میتواند بروی عملکرد صحیح انسولین تاثیر گذارد.دیابت حاملگی در 4 درصد کل بارداریها مشاهده میگردد (بیشتر در زنان 25 سال به بالا، دچار اضافه وزن و یا دارای سابقه دیابت در خانواده). چنانچه دیابت حاملگی درمان نگردد میتواند عوارض بارداری را افزایش دهد (به علت تولد نوزاد با وزن بیشتر از حد معمول). همچنین در اینگونه زنان ریسک ابتلا به دیابت نوع 2 در آینده بیشتر است. سطح قند خون معمولا پس از 6 هفته از زمان زایمان به حالت طبیعی باز میگردد. کنترل وزن پیش از بارداری و تغذیه مناسب میتواند از آن پیشگیری کند.

    نحوه تشخیص دیابت:

    1- گلوکز ناشتا(FPG):سطح قند خون پس از 8 ساعت ناشتا بودن اندازه گیری میشود.

    * سطح طبیعی: کمتر از 100 میلی گرم در دسی لیتر.(100-70)

    * پیش دیابتی: 100 میلی گرم در دسی لیتر.

    * دیابت: بیشتر از 126 میلی گرم در دسی لیتر.

    2- تست تحمل گلوکز خوراکی و مختل(OGTT) :پس از تست گلوکز ناشتا به بیمار یک آشامیدنی محتوی 75 میلی گرم گلوکز داده میشود و قند خون پس از 2 ساعت مجددا اندازه گیری میشود.

    * حد نرمال: کمتر از 140 میلی گرم در دسی لیتر.

    * پیش دیابتی: 140 میلی گرم در دسی لیتر.

    * دیابت: بیش از 200 میلی گرم در دسی لیتر.

    3- تست ادرار:برای تشخیص مشکلات کلیه ها ناشی از دیابت (دفع پروتئین آلبومین) و همچنین وجود کتونها در ادرار.

    4- آزمایش هموگلوبین گلیکوزیله(HBA1C): گلوکز مازاد خون با هموگلوبین خون ترکیب میگردد که میتوان با اندازه گیری آن میزان متوسط قند خون را سنجید. این آزمایش در ارزیابی میزان قند خون در طول 3 ماه گذشته و موفقیت آمیز بودن کنترل دیابت صورت میگیرد. افراد مبتلا به دیابت بایستی هر 3 ماه یکبار این تست را انجام دهند.

    * مقدار نرمال در افراد سالم و غیر دیابتی: 4 تا 6 درصد.

    * کنترل ایده آل قند خون: کمتر از 7 درصد.

    * شکست روش درمانی فعلی و لزوم تغییر آن: بالاتر از 8 درصد.

    نکته:سن شروع غربالگری دیابت در میان افراد واجد ریسک (چاق و یا دارای سابقه خانوادگی دیابت) از سن 30 سالگی است.

    درمان دیابت:

    درمان ندارد و تنها بایستی آن را کنترل کرد. راهکارهای کنترل دیابت به شرح زیر است:

    1- نگه داشتن سطح گلوکز خون در حد نرمال، به کمک رژیم متعادل، مصرف دارو و فعالیت بدنی.

    2- کاهش تری گلیسیریدها و کلسترول خون و رساندن آنها به حد طبیعی.

    3- کنترل فشار خون.

    4- کاهش وزن.

    5- عدم مصرف سیگار.

    چگونگی پیدایش علایم و عواقب دیابت کنترل نشده:

    1- کم آبی و تکرار ادرار: تجمع گلوکز در خون باعث افزایش تولید ادرار میگردد. وقتی گلوکز از طریق کلیه ها دفع میگردد، همراه با آن میزان قابل توجهی آب نیز از دست میرود و منجر به کم آبی میگردد.

    2- کاهش وزن: از دست رفتن گلوکز خون به منزله از دست رفتن سوخت سلولهای بدن و بی غذایی آنها میشود که کاهش وزن را در پی خواهد داشت (البته کم آبی نیز در کاهش وزن موثر است). همچنین تجزیه چربی ها و پروتئین ها موجب کاهش وزن میگردد.

    3- کتواسیدوز دیابتی(DIABATIC KETOACIDOSIS): فقدان انسولین و عدم توانایی مصرف گلوکز توسط سلولها سبب میگردد تا بدن از تجزیه سلولهای چربی به عنوان منبع انرژی استفاده کند.محصولات این تجزیه چربی شامل ترکیبات اسیدی موسوم به کتون ها میباشد، که میتواند به عنوان انرژی مصرف گردد. انباشت کتون ها در خون باعث افزایش اسیدیته خون میگردد. کبد برای جبران آن ذخایر قند را در خون آزاد میسازد، اما از آنجایی که بدن قادر به مصرف این قند بدون کمک انسولین نیست، بنابراین گلوکز بیشتری در خون تجمع می یابد. مجموعه گلوکز، کم آبی و تجمع اسید در خون کتواسیدوز نامیده میگردد. کتواسیدوز یک عامل تهدید کننده حیات بشمار آمده و بایستی فورا درمان گردد.

    4- افزایش گلوکز خون: به خاطر عملکرد گلوکاگون میباشد. به علت عدم ورود گلوکز به سلولها بدن تصور میکند فاقد مواد غذایی در خون است، بنابراین گلوکاگون ترشح میشود.همچنین گلوکز مصرفی که قادر به انتقال به سلولهای بدن نیست توام با عملکرد گلوکاگون موجب افزایش قند خون میگردند.

    5- وجود گلوکز در ادرار به خاطر افزایش ---------- شدن آن توسط کلیه ها.

    6- تشنگی دایمی: با افزایش فشار اسمزی خون(به علت کم آبی) و از دست رفتن سدیم بدن همراه ادرار گیرنده های تشنگی تحریک میگردند.

    7- گرسنگی وخستگی: از آنجایی که سلولها گلوکز دریافت نمیکنند و برای تامین انرژی چیزی برای سوزاندن ندارند.

    8- سرد شدن و سوزن سوزن شدن دستها و پاها: با افزایش فشار اسمزی خون، آب از بافتهای بدن بیرون کشیده میشود. آب نیز از طریق ادرار دفع شده و حجم خون کاهش می یابد. کاهش حجم خون، غلظت خون را افزایش میدهد. افزایش غلظت خون باعت میگردد گردش خون ناکارآمد گردیده (کاهش جریان خون به بافتها) و کرختی دستها و پاها، کند شدن روند التیام زخمها و افزایش عفونت ها ایجاد گردد.

    9- سرکوب سیستم ایمنی بدن.

    10- آسیب به کلیه ها (نفروپاتی)(nephropathy):35 تا 45 درصد افراد مبتلا به دیابت دچار نفروپاتی میگردند.احتمال آن در افرادی که 25-15 سال به دیابت مبتلا بوده اند بیشتر است.نفروپاتی به نارسایی کلیه ها و بیماریهای قلبی منجر میگردد.در نفروپاتی پروتئین آلبومین از کلیه دفع گردیده و کلیه ها دیگر قادر به دفع سموم از بدن نمیباشند.

    11- گردش خون ناکارآمد: سخت شدن شریانها (آترواسکلروز) و آسیب به اعصاب(نوروپاتی) کاهش حواس و گردش خون در پاها را در پی دارد. این امر باعث افزایش زخمهای پا، به تاخیر افتادن بهبود زخمها، عفونت، نکروز و در نهایت قطع عضو میگردد. صدمه به اعصاب ممکن است به مشکلات گوارشی نظیر تهوع، استفراغ، سوزش سر دل، نفخ، یبوست و اسهال بیانجامد. آسیب به اعصاب محیطی (تمام اعصاب غیر از مغز و نخاع) موسوم به نوروپاتی محیطی(peripheral neuropathy) میتواند علایم زیر را نیز ایجاد کند: درد، کرختی، سوزن سوزن شدن، ضعف عضلانی، احساس سوزش، از دست رفتن حس (سرما، گرما و درد)، حساس به لمس شدن پوست، فلج عضلات، کاهش فشار خون و سرگیجه هنگام برخاستن، اسپاسم عضلات، سقوط اشیاء از دست، دشواری در راه رفتن، کاهش تعریق، کاهش وزن، افسردگی، تکرار ادرار، بی اختیاری ادرار، ناتوانایی جنسی در مردان، خشکی مهبل و فقدان ارگاسم در زنان و نازک شدن پوست. هنگامی که پاها دچار جراحت میگردند، از آنجایی که فرد دیابتی به علت نوروپاتی حسی درد را احساس نمیکند، پاها عفونت کنند.

    12- آسیب به بینایی (رتینوپاتی)(retinopathy): مشکلات چشم در 75 تا 90 درصد افرادی که بیش از 15 سال به دیابت مبتلا بوده اند رخ میدهد. تجمع گلوکز در خون باعث تورم عدسی چشم و تاری دید میگردد. عروق خونی کوچک نسبت به تجمع گلوکز حساس و آسیب پذیر میشوند. هنگامی که مویرگهای داخل چشم نشت میکنند و این نشتی (خون و مایع) روی ماکولا (لکه زرد شبکیه که کمک میکند تا جزئیات ریز اشیاء را ببینیم) ایجاد میشود باعث تورم ماکولا میگردد. تورم ماکولا باعث تاری دید میگردد. به این پدیده ادم ماکولا (macular edema) اطلاق میگردد. آسیب بیش از حد به عروق شبکیه باعث فقدان اکسیژن (ایسکمی) در شبکیه شده و به رتینوپاتی پرولیفراتیو منجر میگردد. بطوری که با ادامه روند تخریب میکروآنوریسمها تشکیل شده و سپس انسداد عروق تغذیه کننده شبکیه ایجاد میشود. این امر موجب میگردد در شبکیه و زجاجیه عروق جدیدی رشد و تکثیر یابند. اما این عروق جدید شکننده و غیر طبیعی میباشند و با خونریزی باعث کدر شدن و از بین رفتن شبیکه و در نهایت نابینایی میگردند. همچنین ممکن است باعث ایجاد آب مروارید (کاتاراکت) و آب سیاه(گلوکوم) در بیماران دیابتی گردد. پدیدار شدن لکه های خون و یا نقاطی که در میدان دید شما شناورهستند (مگس پران)، برق زدن نور در چشم، نقاط سیه رنگ در چشم ، ازعلایم رتینوپاتی میباشند. بمنظور پیشگیری از بروز رتینوپاتی ضروری است که افراد دیابتی حداقل سالی یک مرتبه به چشم پزشک مراجعه کنند و تحت معاینه دقیق شبکیه، اعصاب بینایی و فشار داخل چشم (تونومتریtonometry) قرار گیرند. لیزر درمانی و برداشتن زجاجیه (ویترکتومی) راههای درمان رتینوپاتی میباشند.

    13- مشکلات بهداشت دهان و دندان: دیابت با کاهش جریان خون لثه ها ،ریسک عفونت لثه ها و دندانها و خشکی دهان را افزایش میدهد.بنابراین افراد دیابتی بایستی نسبت به بهداشت دهان و دندان خود توجه بیشتری داشته و حداقل هر 6 ماه یکبار به دندانپزشک مراجعه کنند.

    14- مشکلات قلبی-عروقی و سکته: دیابت ریسک ابتلا به سخت شدن رگها ، بیماریهای قلبی و سکته را افزایش میدهد.

    15-عفونت: مقادیر بالای گلوکز در خون باعث میشود بدن در برابر عفونت آسیب پذیر تر گردد. محل های شایع عفونت پوست، پاها، مثانه، کلیه ها و مهبل میباشد.

    16- مشکلات پوستی: 30 درصد افراد دیابتی به نوعی دچار مشکلات پوستی میباشند. مثل خشکی، خارش و عفونت قارچی و باکتریایی پوست.



    هیپوگلیسمی (hypoglycemia):

    به افت قند خون اطلاق میگردد. هنگامی که گلوکز خون به 70 میلی گرم در دسی لیتر و یا کمتر میرسد. علل آن در بیماران دیابتی شامل موارد زیر است:

    1- تزریق بیش از حد و یا در فواصل زمانی نا مناسب انسولین.

    2- ورزش بیش از حد و یا در فواصل زمانی نامناسب.

    3- عدم مصرف غذای کافی و کمبود کربوهیدراتها در خون.

    4- مصرف برخی داروها. مثل برخی داروهای خوراکی دیابت و یا مصرف الکل، آسپرین، وارفارین همراه با داروهای دیابت.

    5- در پی مصرف غذای حاوی قندهای ساده فراوان که هیپوگلیسمی واکنشی نامیده میگردد.

    علایم افت قند خون :

    تغریق، بی قراری، سردرد، احساس گرسنگی، پوست سرد و مرطوب، تحریک پذیری، گیجی، افزایش ضربان قلب، تپش قلب، ضعف، سبک شدن سر، لرز، از دست رفتن هماهنگی بدن، کاهش تمرکز، غش و اغما.

    نکته:افراد مبتلا به دیابت بایستی همواره یک خوراکی شیرین همراه با خود داشته باشند.

    درمان هیپوگلیسمی:

    1- اگر علت افت قند خون مصرف قندهای ساده باشد، سعی کنید رژیم غذایی متعادل داشته باشید. قندهای ساده را مصرف نکرده و چندین وعده سبک در طی روز مصرف کنید.

    2- کاهش دوز تزریقی انسولین.

    3- یک یا 2 قرص گلوکز مصرف کنید. (موجود در داروخانه ها)

    4- آب نبات قندی سفت بجوید.

    5- یک نصف قنجان آب میوه مصرف کنید.

    6- یک فنجان شیر بخورید.

    7- یک قاشق غذاخوری عسل زیر زبان خود قرار دهید.

    8- یک قاشق غذاخوری شکر بخورید.

    9- یک اسنک کربوهیدرات و یا پروتئین مانند کره بادام زمینی و بیسکوئیت و یا یک نصف ساندویچ میل کنید.

    10- تزریق گلوکاگون.

    چگونه از هیپوگلیسمی پیشگیری کنید:

    1- از برنامه غذایی خاص دیابتی ها پیروی کنید.

    2- حداقل روزی سه وعده غذایی با فواصل زمانی مناسب (بیشتر از 5-4 ساعت نباشد) و میان وعده های تجویز شده مصرف کنید.

    3- پس از صرف غذا نیم ساعت ورزش کنید.

    4- دوز داروهای دیابتی خود را پیش از مصرف و تزریق چک کنید.

    5- یک منبع گلوکز (قند) همواره همراه خود داشته باشید. همیشه یک منبع قند، کربوهیدرات و پروتئین با خود داشته باشید.

    6- گلوکز خون خود را طبق دستور پزشک بطور منظم اندازه گیری کنید .
    کاربر انجمن خوش اومدی پارسیان (شاپرزفا)راستی چرا ثبت نام نمی کنی تا بتونی از تمام امکانات سایت استفاده کنی ؟ و حتی راجبه به ارسالها نظرتو بدی یا از پستها تشکر کنی. بفرما داخل انجمن پارسیان و تو جمع ما شرکت کنپارسیان (شاپرزفا)


    [فقط کاربران انجمن قادر به دیدن لینک هستند . برای ثبت نام کلیک کنید..]
    ***************************************
    حسین
    بیشتر از آب تشنه لبیک بود.....افسوس که به جای افکارش زخم هایش را نشانمان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی جلوه دادند. (دکتر شریعتی)

    ****************************************
    جیرجیرک به خرس گفت دوستت دارم .خرس جواب داد: الان می خواهم بخوابم.خرس به خواب زمستانی رفت و هرگز نفهمید عمر جیرجیرک فقط سه روز است.

    پارسیان (شاپرزفا)


  2. Top | #2
    پارسیان (شاپرزفا)
    sina آنلاین نیست.
    ورود به پروفایل ایشان

    عنوان کاربر
    ناظـر ســایت
    تاریخ عضویت
    Sep 2007
    شماره عضویت
    78
    نوشته ها
    125,905
    میانگین پست در روز
    52.18
    حالت مـن:
    Khejalati
    تشکر ها
    13,655
    از این کاربر 39,986 بار در 29,562 ارسال تشکر شده است.

    موضوع پیش فرض دیابت - بخش دوم

    دیابت - بخش دوم

    پارسیان (شاپرزفا) هایپرگلیسمی(HYPERGLYCEMIA):

    بـه افـزایـش بـیـش از انـدازه ســطح گلوکز خون اطلاق
    میگردد. دو نوع هایپرگلیسمی وجود دارد:

    1- هایپرگلیسمی ناشتا: هنگامـیـکه قند خون پس
    از 8 ساعت ناشتا بودن به بالاتر از 90-130 میلی گرم
    در دسی لیتر میرسد.

    2- هـایپرگلیسمی پس از صرف غذا: هنگامی که
    قـند خون به بالاتر از 180 ملی گرم در دسی لیتر می
    رسـد. در افــراد سالم این میزان به ندرت بالاتر از 140
    میلیـگــرم در دسی لیتر میرسد. اما پس از مصرف یک
    غـذای سنگین پس از 2-1 ساعت ممکن است سطح
    گــلوکز به 180 میلی گرم در دسی لیتر نیز برسد. بالا
    بــودن مداوم قند خون پس از صرف غذا نشانه آنست
    که فرد در خطر ابتلا به دیابت تیپ 2 قرار دارد.

    علل ایجاد هایپرگلیسمی:

    1-فراموش کردن تزریق دوز انسولین و یا مصرف داروهای خوراکی کاهنده گلوکز خون.

    2-مصرف زیاد کربوهیدرات ها.مصرف زیاد غذا و دریافت کالری مازاد بر نیاز بدن.

    3-عفونت ها.

    4-بیماری ها.

    5-استرس.

    6-کاهش فعالیت جسمی و ورزش.

    7-فعالیت بدنی شدید.

    علایم هایپرگلیسمی:

    علایم آن همان علایم دیابت میباشد.

    درمان هایپرگلیسمی:

    1-نوشیدن آب: آب کمک میکند تا گلوکز اضافی از طریق ادرار دفع گردد و از کم آبی نیز جلوگیری میکند.

    2-ورزش کردن: ورزش کمک میکند تا گلوکز خون کاهش یابد. هشدار: چنانچه مبتلا به دیابت تیپ 1 میباشید، و قند خونتان بالای 240 میلی گرم در دسی لیتر است و کتون نیز در ادرار شما مشاهده شده است، نبایستی ورزش کنید.همچنین افراد دیابتی نوع 2 چنانچه قند خونشان بالاتر از 300 میلی گرم در دسی لیتر است، حتی اگر کتون نیز در ادرار آنها وجود نداشته باشد نباید ورزش کنند.

    3-تغییر عادات غذایی.

    4-تغییر نوع، دوز و فواصل زمانی مصرف داروها.

    پیشگیری از هایپرگلیسمی:

    1-مطمئن گردید که از برنامه رژیم غذایی، ورزش و زمانبندی مصرف داروها خود پیروی می کنید.

    2-رژیم غذایی خود را بشناسید و کربوهیدراتهای مصرفی خود را محاسبه کنید.

    3-قند خون را بطور منظم اندازه گیری کنید.

    محدوده توصیه شده قند خون پلاسما در افراد دیابتی:

    پیش از صرف غذا:90-130 میلی گرم در دسی لیتر.

    (2-1 ساعت پس از صرف غذا): کمتر از 180 میلی گرم در دسی لیتر.

    قبل از خواب: 150-110 میلی گرم در دسی لیتر.

    هموگلوبین گلیکوزیله(HBA1C):کمتر از 7 درصد.(هر سه ماه یکبار)

    محدوده توصیه شده قند خون در زنان مبتلا به دیابت حاملگی:

    1-گلوکز ناشتا: کمتر از 105(پلاسما) و یا کمتر از 95(کل خون).

    2-2 ساعت پس از صرف غذا: کمتر از 130 (پلاسما) و یا کمتر از 120 (کل خون).

    چه وقت باید به پزشک مراجعه کنید:

    1-هنگامی که قند خون به کمتر از 70 میلی گرم در دسی لیتر میرسد و شما بیش از یک مورد واکنش به کاهش قند خون را در طی یک هفته تجربه کرده اید.

    2-هنگامی که گلوکز خون برای بیش از یک هفته از 180 میلی گرم در دسی لیتر فراتر رفته و یا دو مرتبه پیاپی سطح گلوکز به 300 میلی گرم در دسی لیتر میرسد.

    نحوه اندازه گیری قند خون در منزل:

    1- دستگاه های اندازه گیری گلوکز رایج (گلوکومترGLUCOMETER):ابتدا نوک انگشت با یک سوزن کوچک و تیز(LANCET) سوراخ میگردد. سپس یک قطره خون روی نوار تست(TEST STRIP) قرار داده میشود. نوار تست درون اندازه گیر(METER) قرار داد شده و دستگاه میزان گلوکز خون را پس از 15 ثانیه نمایش میدهد. سپس میتوان اطلاعات را برای آینده ذخیره کرد و همچنین میانگین سطح گلوکز خون را محاسبه کرد.
    پارسیان (شاپرزفا)

    پارسیان (شاپرزفا)






    2- دستگاه های اندازه گیری گلوکز غیر از نوک انگشتان: ممکن است اینگونه وسایل اندازه گیری نتایجی متفاوت با سطح گلوکز اندازه گیری شده در نوک انگشتان را نمایش دهند. سطح گلوکز خون در نوک انگشتان تغییرات را سریعتر از دیگر نقاط نشان میدهند. محل های تست شامل بالای بازو، ران و قاعده شست میباشند.



    پارسیان (شاپرزفا)

    3- اندازه گیری قند خون بر اساس جدول رنگ: ابتدا یک قطره خون را روی نوار واکنشگر، که بر اساس میزان قند خون تغییر رنگ میدهد، می گسترانید. سپس نوار واکنشگر را با جدول رنگ مقایسه کرده و میزان قند خون را مشخص می کنید.

    چه زمانی بایستی سطح قند خون را اندازه گیری کرد:

    زمانبندی و تناوب اندازه گیری در هر فردی متفاوت میباشد. اما قبل از صرف غذا و پیش از خواب معمولا بایستی بطور روزانه گلوکز خون اندازه گیری شود.

    شرایطی که در خواندن دقیق گلوکز خون تداخل ایجاد میکند:

    1-کم خونی.

    2-نقرس.

    3-درجه حرارت بالا.

    4-رطوبت و ارتفاع.

    نسبت میانگین سطح گلوکز خون (به میلی گرم در دسی لیتر) با هموگلوبین گلیکوزیله(به درصد):

    میانگین سطح قند خون (HbA1C)
    ـــــــــــــــــــــــــ ــــــــــ ــــــــــــــــــــ

    124 6.3

    147 7

    180 8

    214 9

    247 10

    280 11


    درمان دیابت:

    1- داروهای خوراکی کاهنده گلوکز خون: اغلب برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 تجویز میگردد. انواع مختلف این داروها به قرار زیر است:

    * سولفونیل اوره ها(SULFONYLUREAS): این دسته از داروها پانکراس را به تولید بیشتر انسولین تحریک میکنند. مانند:RAPAGLINIDE-GLIMEPIRIDE-GLIPIZIDE- GLYBURIDE.

    * بیگوانیدها(BIGUANIDES): این دسته از داروها سنتز قند اضافی را توسط کبد متوقف میسازند. مثل:METFORMIN.

    * تیازولیدیندیونها(THIAZOLIDINEDIONE S): این داروها کمک میکند تا سلولها انسولین را بهتر استفاده کنند (افزایش حساسیت انسولین). مانند:ROSIGLITAZONE- PIOGLITAZONE.

    * مهار کننده های آلفا گلیکوزیداز: این دسته از داروها جذب گلوکز و کربوهیدراتها را کند میسازند. مانند:MIGLITOL-ACARBOSE.

    2- تزریق انسولین: برای افراد مبتلا به دیابت تیپ 1 (تنها داروی درمان) و زنان مبتلا به دیابت حاملگی تجویز میشود (قرصهای خوراکی برای زنان باردار تجویز نمی گردد). همچنین 40 درصد افراد مبتلا به دیابت نوع 2 در نهایت به تزریق انسولین نیاز پیدا میکنند.

    منابع انسولین:

    1-انسولین حیوانی: از لوزالمعده گاو و یا خوک استخراج میگردد.

    2-انسولین انسانی:منبع آن لوزالمعده انسان نیست. این انسولین که به طریق بیوسنتز وبه کمک تکنولوژی نوترکیبی DNA تهیه میگردد که به انسولین انسان بسیار شباهت دارد.

    نکته: انسولین انسانی سریعتر جذب بدن میگردد.

    اقسام انسولین از لحاظ سرعت آغاز اثر گذاری و مدت زمان دوام اثر:

    1- انسولین کوتاه اثر:شفاف و بی رنگ میباشند. مثل (کریستال) رگولار(REGULAR)

    2- انسولین با اثر متوسط: کدر و شیری رنگ میباشند. مثل: ان.پی.اچ(NPH) و لنت(LENTE)

    3- انسولین طولانی اثر:کدر و شیری رنگ میباشند. مثل: اولترالنت(ULTRALENTE)

    4- انسولین ترکیبی: مخلوطی از انسولین کوتاه اثر+اثر متوسط و یا کوتاه اثر+ طولانی اثر میباشند.

    نکته:انسولین های متوسط و طولانی اثر معمولا با کریستالهایی مانند پروتامین (PROTAMINE) و یا روی ترکیب میگردند تا سرعت جذبشان کند تر و دوام اثرشان طولانی تر گردد. (علت شیری رنگ بودن آنها نیز وجود همین ترکیبات است) پس از تزریق، انسولین از کریستال ها جدا شده و به تدریج جذب بدن میگردد.

    5- انسولین بسیار سریع الاثر: شفاف هستند. مثل: لیسپروLISPRO(HUMALOG) وNOVOLOG(ASPART). این انسولین بایستی 15 دقیقه قبل ازصرف غذا تزریق گردد.

    نکته:روی برچسب آمپول رگولار حرف R، آمپول ان پی اچ و لنت به ترتیب N وL، اولترالنت حرف U و لیسپرو حرف H حک شده است.

    نکته:انسولینهای ترکیبی بصورت 50/50 و یا 70/30 نمایش داده میشوند. ترکیب ان پی اچ و رگولار میباشند.

    چه نوع انسولینی برای شما مناسب است:

    1- پاسخ انفرادی بدن شما به انسولین (چه مدت طول میکشد انسولین جذب بدن شما گردد و در بدن فعال باقی بماند)

    2- روش زندگی شما که در متابولیسم انسولین تاثر گذار است: رژیم غذایی، مصرف الکل و میزان فعالیت بدنی.

    3-سن.

    4- چند نوبت و در چه فواصل زمانی تمایل داشته باشید تزریق را انجام داده و یا قند خون خود را اندازه گیری کنید.

    مشخصات انسولین ها:

    1-شروع اثر(onset):مدت زمانی که طول میکشد انسولین به جریان خود را یابد و اثر کاهش دهندگی گلوکز خون را اعمال کند.

    2-زمان اوج اثر(peak):دوره زمانی که انسولین در حداکثر کارایی خود قرار دارد.

    3- دوام(duration):چه مدت انسولین به عمل کاهش گلوکز ادامه میدهد.

    نکته: این ویژگیها نسبت به نوع انسولین، روش زندگی و نوع پاسخ بدن شما به انسولبن متفاوت است.



    پارسیان (شاپرزفا)



    چرا انسولین بطور خوراکی مصرف نمی شود؟

    مصرف انسولین بصورت خوراکی باعث میشود که قسمت عمده آن هضم گردیده و غیر فعال گردد.

    انسولین های جدید:

    1- انسولین استنشاقی اگزوبرا(EXUBERA): نخستین انسولین استنشاقی تایید شده میباشد که بایستی قبل از صرف غذا تزریق گردد. این انسولین معمولا با انسولین طولانی اثر برای دیابت نوع 1 و 2 مصرف میگردد. افرادی که سیگار میکشند و یا به تازگی سیگار را ترک کرده اند، و دچار بیماری های مزمن ریوی نظیر آسم میباشند، مصرف این نوع انسولین ممنوع میباشد. عوارض جانبی آن شامل: سرفه، گلو درد، تنگی نفس و خشکی دهان است.


    پارسیان (شاپرزفا)

    2-BYETTA: این انسولین تزریقی ویژه افراد مبتلا به دیابت نوع 2 میباشد. عملکرد آن مشابه انسولین نیست. هرگاه قرصهای خوراکی نتوانند گلوکز خون دیابت تیپ 2 را کنترل کنند، این دارو تجویز میگردد (روزی 2 مرتبه تزریق گردد)



    پارسیان (شاپرزفا)




    3- روش ترنس درمال(transdermal): در این روش برای دارورسانی انسولین اززیست چسبهای حاوی انسولین استفاده میگردد. این چسبها روی پوست قرار داده شده و دوز اندک انسولین به تدریج جذب بدن میگردد.


    عوارض جانبی انسولین:

    1-هایپو گلیسمی.

    2- بزرگ شدن (هایپرتروفی) و یا آتروفی (تحلیل بافت) ناحیه ای از بدن که تزریقات انسولین زیادی دریافت کرده.

    2- ایجاد جوش های ریز(RASH) در محل تزریق و یا کل بدن. پارسیان (شاپرزفا)

    آمپول (ویال) انسولین:

    1-آمپول 100 واحد در میلی لیتر(U-100)

    2-آمپول 500 واحد در میلی لیتر(U-500)


    نکته: دوز تزریقی بر اساس وزن و نسبت حساسیت شما به انسولین محاسبه میگردد. در حدود 0.6 تا 1.2 میکروگرم به ازای هر کیلو گرم.

    نکته:گنجایش سرنگ و سایز سوزن بسته به دوز و توصیه پزشک شما متفاوت میباشد.


    پارسیان (شاپرزفا)



    چگونگی نگهداری انسولین:

    1-انسولین را میتوان در دمای اتاق تا 30 روز نگهداری کرد. (دمای کمتر از 26 درجه سانتی گراد)

    2-انسولین ذخیره را در یخچال و در دمای 8-4 درجه سانتی گراد نگهداری کنید.

    3-انسولین را دور از نور مستقیم آفتاب و گرما و سرمای شدید نگهداری کنید.

    4-برای مصرف انسولین ذخیره شب قبل از تزریق آن را از یخچال خارج ساخته و اجازه دهید در حرارت محیط گرم شود.

    5-از تکان دادن آمپول انسولین خودداری کنید. چرا که تکان دادن ویال تولید حباب های هوا میکند که بروی میزان انسولینی که شما برای تزریق بدرون سرنگ میکشید، تاثیر میگذارد.

    نکته: نشانه های فاسد بودن انسولین: انسولین های کریستال (شفاف) کدر شده و انسولین های شیری یکنواختی خود را از دست داده و بصورت دانه دانه (کریستال) در می آیند.


    روشهای تزریق انسولین:

    1-تزریق زیر جلدی.

    2-تزریق عضلانی.

    3-تزریق وریدی.

    نکته:تزریق وریدی و عضلانی معمولا در شرایط حاد صورت میگیرد و تزریق زیر جلدی در منزل.

    نکته:سرعت جذب انسولین به روش تزریق به ترتیب در تزریق وریدی سریعتر از عضلانی و در تزریق عضلانی سریعتر از زیر جلدی میباشد.

    نکته:تزریق زیر جلدی را در تصویر زیر میتوانید مشاهده کنید:


    پارسیان (شاپرزفا)


    روشهای تزریق انسولین:

    1-سوزن و سرنگ.



    پارسیان (شاپرزفا)


    2- قلم های انسولین (insulin pen): قلمهای ویژه ی دارای کارتریج که از قبل از انسولین پر شده اند.




    پارسیان (شاپرزفا)


    3- پمپ انسولین: یک دستگاه کامپیوتری و کوچک میباشد که بروی کمربند بسته شده و یا درون جیب قرار میگیرد. میزان دوزی که باید به فرد در طی شبانه روز تزریق گردد به حافظه دستگاه سپرده میشود. این دستگاه اجازه میدهد جریان مستمر انسولین کوتاه اثر به داخل بافت داخل گردد. این دستگاه دارای یک لوله قابل انعطاف (کاتتر) بوده که انتهایش یک سوزن قرار دارد که زیر پوست شکم با یک چسب محکم میشود.

    نکته:هنگامی که از پمپ انسولین استفاده میکنید باید 4 بار در طی روز سطح قند خون خود را اندازه گیری کنید.

    نکته: مزیت پمپ انسولین عدم نیاز به تزریق روزانه و اندازه گیری دوز انسولین در سرنگ میباشد. معایب آن نیز ریسک عفونت و افزایش بروز هایپوگلیسمی احتمالی میباشد.


    پارسیان (شاپرزفا)


    4- تزریق کننده های جت انسولین(insulin jet injectors): به کمک مکانیسم هوای پر فشار انسولین را بصورت پاشش درون پوست می راند. در این روش از سوزن استفاده نمیگردد اما قیمت بالایی دارند.

    پارسیان (شاپرزفا)




    پارسیان (شاپرزفا)






    محل های تزریق انسولین:

    شکم-بازوها-ران ها-باسن.

    نکته: سرعت جذب در شکم از تمام نقاط بالاتر است. سرعت جذب در ناحیه بازوها بیشتر از باسن و رانها میباشد.


    پارسیان (شاپرزفا)


    نکته:هر قدر لایه چربی زیر پوست ضخیم تر باشد میزان جریان خون کمتر بوده و در نتیجه جذب انسولین آهسته تر صورت میگیرد.

    چگونه انسولین را تزریق کنید:

    نکته:تاریخ انقضای آمپول انسولین را قبل از هر چیز کنترل کنید.

    نکته: انسولین ان پی تی، لنت و اولترالنت را قبل از تزریق 10 بار میان دستان خود بغلطانید تا رنگ آنها دودی و شیری گردد. (از تکان دادن آنها اجتناب کنید)

    نکته:دستهای خود را با آب و صابون بشویید.

    1-اندکی هوا بدرون سرنگ بکشید .(به اندازه دوز انسولین تزریقی).

    2-سوزن را بدرون آمپول داخل کرده و سرنگ را از هوا خالی کنید.(این کار کشیدن محتویات آمپول را آسانتر میسازد)

    3-آمپول را وارونه کرده و انسولین را به آرامی بدرون سرنگ بکشید. سپس درون سرنگ را از وجود حباب هوا بررسی کنید. اگر حباب وجود داشت چند ضربه ملایم به سرنگ بزنید و سپس اندکی انسولین را مجددا به داخل آمپول تخلیه کرده و مجددا به آرامی انسولین را به درون سرنگ بکشید.

    4-محل تزریق را با آب وصابون و یا الکل تمیز کنید. اجازه دهید الکل خشک شود و سپس تزریق را انجام دهید.

    5-ناحیه تزریق را توسط انگشتان نیشگون گرفته و بالا آورید تا یک چین پوستی ایجاد گردد(بمنظور جلوگیری از تزریق عضلانی).

    6-سوزن را با زاویه 90 درجه به داخل پوست فرو کنید (این زاویه در کودکان و افراد لاغر 45 درجه میباشد)

    7-سپس با یک دست سرنگ را نگه داشته و با دست دیگر تزریق را انجام دهید.

    8-در انتها محل تزریق را مجددا با پنبه و الکل تمیز کرده ، سرنگ و آمپول را دور انداخته و دستان خود را با آب و صابون بشویید.



    پارسیان (شاپرزفا)

    نکته:محل تزریق را ماساژ ندهید.

    نکته: برای جلوگیری از ایجاد هایپرتروفی بافت چربی (ایجاد برآمدگی) و یا فرو رفتگی محل تزریق، محل تزریق را هر بار 2 سانتی متر نسبت به محل تزریق قبلی تغییر دهید. همچنین محل تزریق را بطور چرخشی در بازوها، باسن، شکم و ران تغییر دهید.

    نکته:چین پوستی را اینگونه بوجود می آورید:


    پارسیان (شاپرزفا)


    تداخلات دارویی انسولین:

    1-الکل: باعث افزایش اثر انسولین شده و ممکن است هیپوگلیسمی ایجاد کند.

    2-آسپرین: اثر انسولین را افزایش داده و ممکن است باعث هایپوگلیسمی گردد.

    3-قرصهای ضدبارداری: ممکن است اثر انسولین را کاهش دهند.

    4-کورتیکواستروئیدها: معمولا سطح گلوکز را افزایش میدهند و بایستی دوز انسولین را افزایش داد.

    5-مهار کننده های بتا: در درمان پرفشاری خون مصرف میگردند و ممکن است احتمال بروز هایپرگلیسمی و هایپوگلیسمی را افزایش دهند.

    6- پیوند سلولهای جزایر لانگرهانس پانکراس: در این روش سلولهای بتای پانکراس اهدا کننده به فرد دیابتی پیوند زده میشود.کاندید های این روش درمانی شامل افراد دیابتی در محدوده سنی 18 تا 65 سال میباشد، که حداقل 5 سال به دیابت تیپ 1 مبتلا بوده اند و ممکن است دچار نارسایی کلیوی گردند. معایب پیوند سلولهای بتا یکی احتمال رد پیوند (اندک) و دیگری هزینه بسیار گزاف این پیوند میباشد.

    نحوه مراقبت از پاها درافراد دیابتی:

    1- هر روزپاهای خود را با آب ولرم و یک صابون ملایم بشویید. سپس پاها (به ویژه میان انگشتان پا) را فورا خشک کنید.

    2-پاهای خود را از وجود هر گونه زخم، تاول، التهاب، پینه، میخچه، خراشیدگی، ترک خوردگی و عفونت کنترل کنید.

    3-چنانچه پوست پای شما خشک است، پس از شستشوی پاها با آب و صابون و خشک کردن آنها، پاها را با یک لوسیون مرطوب کننده، مرطوب سازید. از زدن لوسیون مرطوب کننده میان انگشتان پا اجتناب کنید.

    4-هر گونه پینه و میخچه را با پزشک خود در میان بگذارید و آنها را با محلولها و یا سنگ پا پس از استحمام مالش دهید تا از میان بروند.

    5-هفته ای یکبار ناخنهای پا را وارسی کنید. ناخنها را پس از استحمام با ناخن گیر کوتاه کنید. از گرد کردن گوشه ها ی ناخن ها خودداری کنید. سپس ناخنها را سوهان بکشید.

    6-هرگز با پاهای برهنه روی سطوح راه نروید حتی درون خانه. همواره کفشها و دمپایی هایی که قسمت انگشتان آنها بسته است را به پا کنید. از به پا کردن صندل خوددرای ورزید.

    7-همیشه جوراب به پا داشته باشید. از پوشیدن جورابهای تنگ خودداری کنید. جنس الیاف جوراب باید نخی و یا پشمی باشد و از الیاف مصنوعی ساخته نشده باشد.

    8-کفشهایی کاملا اندازه پای خود را خریداری کنید. پهنای کفش باید به اندازه پهنای پا بوده و قسمت پنجه کفش بایستی حداقل یک سانتی متر آزاد باشد. کف کفش بایستی محکم باشد. از به پا کردن کفشهایی که پا را میزند جدا خودداری کنید.

    9-پاها را از گرما و سرما محفوظ نگه دارید. روی سطوح داغ و یا لب ساحل با پاهای برهنه راه نروید.

    10-جریان خون پاها را حفظ کنید. هنگام نشستن پاها را بالا قرار دهید. انگشتان و قوزک های پا را چندین بار در طی روز حرکت دهید. برای مدت طولانی پاها را روی یکدیگر قرار ندهید.

    11-سیگار نکشید.

    12-تاولهای پا را نترکانید و با قرار دادن بانداژ روی آن و پوشیدن کفشهای گشاد از شکافته شدن و آسیب به آنها جلوگیری کنید.

    13-هر 3-2 ماه یک مرتبه برای معاینه پاها به پزشک مراجعه کنید.

    چه وقت باید به پزشک مراجعه کنید:

    1-تغییر در رنگ و دمای پوست.

    2-تورم در پا و یا قوزک پا.

    3-بوی غیر طبیعی و مداوم پاها.

    4-درد پاها.

    5-ناخن های که دچار عفونت قارچی شده اند.

    6-ترک خشک پا به ویژه اطراف پاشنه پا.

    7-افزایش کرختی پاها.

    8-زخم باز روی پا که ترشح داشته و یا التیام آن به تاخیر افتاده است.

    9-میخچه ها، پینه ها و فرورفتگی ناخن در گوشت.

    رژیم غذایی ویژه افراد دیابتی:

    1-تمام غذایی که مصرف میکنید در بدن تبدیل به قند میشود.

    2-غذاهای حاوی کربوهیدرات ها قند خون شما را بیش از سایر غذاها تغییر میدهد.

    3-کربوهیدراتها در غذاهای قندی و نشاسته دار یافت میشود. مثل نان، برنج، پاستا، غلات، سیب زمینی، نخود فرنگی، ذرت، میوه ها، آب میوه ها، ماست، شیر و شیرینی جات.


    4-کربوهیدرات های دانه کامل(سبوس دار) و حاوی فیبر بالا آهسته تر هضم شده و بهترین گزینه شما میباشند.

    5-کربوهیدراتها باید 6-50 درصد کل کالری مصرفی روزانه شما را تشکیل دهند.

    6-شما باید روزانه 30-20 گرم فیبر (مثل لوبیا،نان سبوس دار،میوه ها و یا جو) مصرف کنید.

    7-مصرف کل چربیها باید 35-25 درصد کل کالری مصرفی روزانه شما را تشکیل دهند.

    8-چربیهای اشباع کمتر از 7 درصد، چربی های چند غیر اشباع تا 10 درصد و چربیهای تک غیر اشباع تا 20 درصد کل چربیها را باید تشکیل دهند.

    9-پروتئین ها باید 20-15 درصد کل کالری مصرفی روزانه شما را تشکیل دهند.

    10-مصرف کلسترول باید کمتر از 200 میلی گرم در روز باشد.

    11-بهترین منابع پروتئین شامل گوشت قرمز لخم و بسیار کم چربی، ماهی، مرغ پوست کنده، لبنیات بدون چربی و یا کم چرب، سفیده تخم مرغ، حبوبات، کره بادام زمینی، عدس و سویا میباشند.

    پارسیان (شاپرزفا)

    12-روزانه باید در حدود 2 فنجان انواع سبزیجات و یک سیب، پرتغال و یا گلابی کوچک، یک موز کوچک و یا 14 اونس آب میوه مصرف گردد.


    پارسیان (شاپرزفا)

    13-مصرف منابع روغن امگا 3.

    پارسیان (شاپرزفا)


    14-غذاهای متنوع مصرف کنید. مقادیر فراوان میوه، سبزیجات، مغزها، لبنیات کم چرب، دانه ها و گوشت های لخم.

    15-بیش از اندازه غذا مصرف نکنید. چراکه باعث افزایش کالری و افزایش چربی و وزن بدن میگردد. در دیابت نوع 2 چربی بدن به معنی کاهش حساسیت به انسولین میباشد.

    16-وعده های غذایی را حذف نکنید.

    17-هر روز وعده های غذایی را سر یک ساعت معین مصرف کنید.

    18-از شیرین کننده های مصنوعی استفاده کنید مثل ساخارین و آسپارتام (زنان باردار و شیرده نباید ساخارین مصرف کنند)

    19-میزان کل کربوهیدراتها در حفظ رژیم غذایی اهمیت دارد و نه تنها شکر .شکر نیز نوعی کربوهیدرات است.

    20-مصرف نمک را محدود سازید.

    نکات دیگری که باید رعایت گردند:

    1-قند خون خود را بطور مرتب و طبق دستور پزشک اندازه گیری کنید.

    2-هموگلوبین گلیکوزیله، فشار خون و کلسترول خون خود را در محدوده نرمال نگه داشته و آنها را کنترل کنید.

    3-وزن خود را کنترل کنید. کاهش وزن حتی به میزان 5 درصد میتواند در کنترل دیابت نوع 2 بسیار موثر باشد. کاهش وزن مقاومت انسولین را کاهش میدهد.

    4-حداقل 4-3 ساعت در هفته به مدت 40-20 دقیقه ورزش کنید. ورزش کمک میکند به کاهش کلسترول خون (به غیر از موارد منبعی که اشاره شد)

    5-خواب کافی داشته باشید.

    6-سیگار را ترک کنید.

    7-استرس را کنترل کنید.

    8- هر 6 ماه یکبار برای معاینه دندانها و لثه ها به دندانپزشکی مراجعه کنید.

    9-هر سه ماه یکبار تست هموگلوبین گلیکوزیله را صورت دهید.

    10-سالی یکبار تست ادرار میکرو آلبومین را انجام دهید.

    11-سالی یکبار به چشم پزشکی مراجعه کرده و چشمان خود را مورد معاینه دقیق قرار دهید.

    12-سالی یکبار سطح کلسترول و تری گلیسیریدهای خون را چک کنید.

    13-فشار خون را بطور منظم اندازه گیری کنید.
    کاربر انجمن خوش اومدی پارسیان (شاپرزفا)راستی چرا ثبت نام نمی کنی تا بتونی از تمام امکانات سایت استفاده کنی ؟ و حتی راجبه به ارسالها نظرتو بدی یا از پستها تشکر کنی. بفرما داخل انجمن پارسیان و تو جمع ما شرکت کنپارسیان (شاپرزفا)


    [فقط کاربران انجمن قادر به دیدن لینک هستند . برای ثبت نام کلیک کنید..]
    ***************************************
    حسین
    بیشتر از آب تشنه لبیک بود.....افسوس که به جای افکارش زخم هایش را نشانمان دادند و بزرگترین دردش را بی آبی جلوه دادند. (دکتر شریعتی)

    ****************************************
    جیرجیرک به خرس گفت دوستت دارم .خرس جواب داد: الان می خواهم بخوابم.خرس به خواب زمستانی رفت و هرگز نفهمید عمر جیرجیرک فقط سه روز است.

    پارسیان (شاپرزفا)


کلمات کلیدی این موضوع

پارسیان (شاپرزفا) مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
تبلیغات جذب مدیر
مختصری از ما انجمن پارسیان در حال تغییرات اساسی در روند فعالیت خود می باشد و امید داریم تا دوباره با حضور گرم شما کاربران محترم بتوانیم پارسیان فروم را به جایگاه واقعی خود برسانیم.منتظر خبرهای جدیدی از طرف ما باشید...